"Oslo oorlog"

Wie kent niet de foto die op 13 september 1993 werd gemaakt op het gazon voor het Witte Huis in Washington? De 'historische handdruk' tussen de IsraŽlische premier Jitschak Rabin en de Palestijnse terreurbaas Arafat. Dat had het begin moeten worden van een politiek proces dat de Palestijnen autonomie en IsraŽl vrede had moeten brengen. Maar hoe anders is dat gelopen. Praktisch alle belangrijke uitgangspunten van de Oslo-akkoorden zijn door de Palestijnen aantoonbaar consequent geschonden, terwijl IsraŽl zich aantoonbaar wel aan de gemaakte afspraken heeft gehouden. Op 14 december 1988 gaf Arafat in Genťve een historische persconferentie waarin hij verklaarde dat de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO het terrorisme had afgezworen en het bestaansrecht van de staat IsraŽl had erkend.

Maar het Palestijns Nationaal Handvest blijkt ondanks al deze mooie woorden nog steeds een regelrechte en juridisch bindende oorlogsverklaring. Het is een gefaseerd plan voor de vernietiging van IsraŽl. De Palestijnse Autoriteit heeft zich op basis van de Oslo-akkoorden verplicht zich te onthouden van alle vormen van ophitsing en vijandelijke propaganda tegen IsraŽl. Het heeft zich verplicht maatregelen te treffen om anderen ( zowel personen als organisaties) in de autonome Palestijnse gebieden ervan te weerhouden zich aan het vorenstaande schuldig te maken. De verplichting terroristen te arresteren, vervolgen en straffen is niet nagekomen evenals het uitleveren van terroristen aan IsraŽl en het in beslag nemen van illegale vuurwapens. In de praktijk hebben hoge Palestijnse functionarissen, waaronder de terreurbaas zelf, deze verplichtingen vanaf de ondertekening van de Beginselverklaring op 13 september 1993 stelselmatig met voeten getreden. Een van de meest grove schendingen is de weigering het systematisch en effectief bestrijden van terroristische organisaties en hun infrastructuur.

In november 1993 voorspelde Kolonel Ron Naveh van het IsraŽlische leger al dat de Oslo-overeenkomst op een ramp voor de veiligheid van IsraŽl zou uitdraaien. Negen maanden later, in mei 1994,ondertekenden tientallen IDF-officieren een protestadvertentie, die verscheen in IsraŽlische kranten. De publieke opmerking vermeldde: ,, De overgave aan terreur is het enige wat bereikt is met de onderhandelingen met de PLO, die onze overlevering bedreigt. Handen schudden met terroristen betekent dat de terreur gewonnen heeft." In september 1994 stuurt Arafat een telegram naar zijn vriend Saddam Hoessein, waarin hij hem verzekert dat het gevecht voor Palestina net begonnen was en niet zou eindigen voordat er een overwinning was in Jeruzalem.

Terwijl Arafat was toegestaan 9000 politieagenten aan te stellen om hem te beschermen en het terrorisme uit te schakelen, zwierven er binnen twee jaar 25.000 'politieagenten' door de straten van Gaza. Velen van hen waren volledig getrainde terroristen, geÔmporteerd uit Noord-Afrika, Libanon, Irak en Jemen. In mei 1995 telde Jericho- de ooit zo vredige stad van 12.000 inwoners- meer dan duizend PLO agenten die door de bevolking werden beschuldigd van moord, verkrachting en plundering naar wikkelkeur. In juni 1995 zei waarnemend stafchef van het IDF Matan Vilanai: ,, de Palestijnen haten ons tot op het bot en zij beschouwen iemand die IsraŽli's vermoordt niet als een crimineel."

Sinds het begin van de Oslo-akkoorden zijn er al meer dan 1000 IsraŽlische slachtoffers te betreuren. De zogenaamde "Al-Aqsa intifada" (Oslo oorlog) die begon in september 2000, heeft inmiddels al 692 dodelijke slachtoffers geŽist en bijna 5000 gewonden. velen van hen zijn voor het leven getekend, verminkt en getraumatiseerd. Onderzoek heeft uitgewezen dat een half miljoen IsraŽli's de afgelopen twee jaar trauma's hebben opgelopen. Een groot deel van bevolking lijdt massaal aan een post traumatische stress-stoornis. Er zijn vanaf september 2000, 166 zelfmoordenaars naar IsraŽl gestuurd waarvan 95 zichzelf hebben opgeblazen bij 84 terroristische aanslagen. Zij die verantwoordelijk zijn voor deze terreur zijn schuldig aan misdaden tegen de menselijkheid, maar de wereld kijkt slechts toe. Het zijn criminelen, massamoordenaars maar wie maakt zich daar nog druk om?

De media in ieder geval niet! Er is geen enkele sprake van eerlijke verslaggeving van de ware oorzaken van de terroristische wreedheden die tegen de IsraŽlische burgers begaan worden. Bijna nergens wordt gesproken over de systematische haat prediking door de Palestijnen en de verwerping van IsraŽl's bestaansrecht. Zelfmoordenaars worden zelfs dikwijls verheven tot helden. Men stelt de aanslagen voor als te zijn veroorzaakt door de IsraŽlische militaire 'bezetting' van de Autonome Palestijnse gebieden. Sjeik Ishami, een van de leiders van de Islamitische Jihad zei onlangs door te zullen gaan met de gewapende strijd tegen IsraŽl totdat 'Palestina' geheel bevrijd is:,, Er is niet zoiets als IsraŽl, dat bestaat niet en wij zullen onze strijd voortzetten tot wij al onze rechten in heel' Palestina' terugkrijgen." aldus Ishami. Op de Website van de terreurbeweging Hamas is een beeld te zien van een adelaar die het afgeslagen hoofd van premier Sjaron opeet. De tekst eronder luidt: ,, Wij zullen met de schedels van de zonen van Zion onze brug naar de hemel bouwen." Het zijn uitspraken waar de media geen enkele belangstelling voor heeft.

Sinds landrover Arafat zich heeft gebonden aan de Oslo-akkoorden, heeft hij zich verplicht de conflicten met IsraŽl alleen via onderhandelingen op te lossen. Maar Arafat's plechtige afspraken blijken helemaal niets veranderd te hebben in de doelstelling van de Palestijnen de staat IsraŽl te willen vernietigen. Dat Arafat de Oslo-overeenkomsten vanaf het begin met voeten heeft getreden leverde geen enkele reactie op van de Wereldleiders. In het boek "The High Cost of Peace" schrijft de auteur Yossef Bodansky dat in april 2002 de Palestijnse Autoriteit heeft geprobeerd de Amerikaanse minister van BZ Colin Powell te vermoorden. Powell was destijds in het Midden- Oosten om een staakt het vuren te bereiken tussen de strijdende partijen. Zelfs dit voorval is in de doofpot verdwenen. De 'Groten' der aarde zijn volledig op de hoogte van alle terreur maar ondernemen helemaal niets. Met de Oslo-overeenkomst haalde IsraŽl een duivels document binnen waarmee Arafat's bende met 'hulp' van de Wereldleiders stap voor stap IsraŽl zou kunnen opslokken.

De Amerikaanse regering stelde onlangs voor het eerst dat de PA zich niet heeft gehouden aan de vredesakkoorden met IsraŽl. Maar president Bush nam ogenblikkelijk afstand van de uitspraken om de PLO en de PA te behoeden voor sancties van de Verenigde Staten. Bill Clinton heeft jarenlang alle misdaden van Arafat door de vingers gezien. IsraŽl zag in 1993 af van verder verzet tegen de terreurbaas die daarvůůr al verantwoordelijk was voor het vermoorden van talloze IsraŽli's. IsraŽl was weg uit de zogenaamde Palestijnse gebieden. Maar inplaats van de afspraken na te komen richtte Arafat twaalf organisaties op die IsraŽl met terreur begonnen te bestoken daarmee een situatie creŽrend waarbij IsraŽl gedwongen werd het leger terug te sturen. Arafat zag zich kans om op een geraffineerde manier de wereldopinie tegen IsraŽl te mobiliseren. ( Time Magazine is thans bezig met de verkiezing van de "Man van het jaar". Arafat voert met 23.4% van de stemmen de lijst aan.Bush staat op 1.9% en de Palestijnse zelfmoordenaars op 2.3%) Wat door de samenstellers van de Oslo-akkoorden is voorgesteld als een vredesakkoord is in werkelijkheid een akkoord gebleken waarin de Palestijnse terreurbaas ongestraft zijn misdaden kon opvoeren en zelfmoordenaars het leven van de 'kinderen van IsraŽl' kon laten verwoesten. Meer dan 20% van de joden leeft inmiddels onder de armoede grens vanwege de ellende door de Palestijnen veroorzaakt. Dat is meer dan 1 miljoen van de 5 miljoen joodse inwoners.Toen IsraŽl terugvocht om het leven van haar inwoners te beschermen kwam de wereld in actie, niet tegen de Palestijnse moordmachine, maar tegen IsraŽl.

De VN hebben IsraŽl herhaaldelijk ervan beschuldigd op klinieken, ambulances, scholen en VN-instellingen te schieten. Maar in de praktijk blijkt dat VN-medewerkers van de UNRWA, terroristen de helpende hand bieden. Dit meldt het IsraŽlische dagblad Ma'ariv dat zich baseert op een geheim, uitgelekt conceptbericht van de strijdkrachten. Volgens het leger biedt de UNRWA- een instelling die met name voor het welzijn van Palestijnse 'vluchtelingen' moet zorgen- een infrastructuur aan terroristen. Niet alleen het UNRWA-hoofdkwartier in Jenin zou voor dat doel zijn gebruikt, maar ook scholen. In het document stelt de Geheime dienst dat een gevangen genomen Palestijnse verdachte heeft gezegd dat de wijdverbreide UNRWA faciliteiten, inclusief clubgebouwen, scholen en ambulances worden gebruikt om terroristen met hun 'materiaal' te verbergen.

Ali Hassan, een negen maanden geleden gearresteerde Tanziem terrorist zei dat munitie voor aanslagen lag opgeslagen in een UNRWA-school in Sichem (Nablus). De vijf maanden geleden gearresteerde Nidal Nazal, een UNRWA ambulance chauffeur vertelde dat zijn ambulance is gebruikt voor het transport van munitie en het overbrengen van berichten tussen verschillende terreurbewegingen. Andere gearresteerden hebben verklaart dat UNRWA wagens zijn gebruikt voor het vervoer van terroristen naar de plaatsen van aanslagen. Het vermoorden van joden door Palestijnse terroristen lijkt door de VN medewerkers te worden gezien als een legitieme aangelegenheid. Posters van zelfmoordenaars hangen aan de muren in UNRWA-scholen en UNRWA-gebouwen blijken een veilig toevluchtsoord voor Palestijnse terroristen. De VN presenteert de wereld een aaneenschakeling van anti-IsraŽl activiteit. Het rechtvaardigt haar optreden door er steeds op te wijzen dat IsraŽl gebied bezet houdt dat van de Palestijnen is. Het is nauwelijks voor te stellen dat Palestijnse terroristen die dood en verderf zaaien, verdriet en onbeschrijflijk leed, steun ondervinden van VN-medewerkers en dat daar helemaal niets tegen gedaan wordt. Alles kan gebeuren achter een rookgordijn van misleidingen en leugens.

IsraŽl is al jaren bezig om met de Palestijnen tot vrede te komen, maar ze willen niet! Desondanks blijven de Wereldleiders met de Palestijnse terreurbaas en zijn bende praten. Maar IsraŽl in het midden van vijanden, een vijandige VN en een vijandig Europa, is niet van plan toe te zien hoe het wordt vernietigd. Niemand in deze wereld bepaald wat er uiteindelijk met IsraŽl gebeurt. Geen enkele terreurbeweging, noch internationale organisatie als de VN zullen er in slagen IsraŽl te vernietigen want de "Eeuwige God" is met hen. Het is God die deze geschiedenis schrijft. De aarde is doordrenkt met joods bloed. De aanslagen in Mombassa hebben geleerd dat ze nergens meer veilig zijn. Kinderen, hun ouders, opa's en oma's iedereen loopt het risico vermoord te worden door laffe weerzinwekkende figuren. In IsraŽl zelf en nu ook in het buitenland. Maar IsraŽl zal uiteindelijk zegevieren zoals dat de hele geschiedenis al het geval is geweest. De God van IsraŽl is bezig Zijn volk te herstellen en alle pogingen die satan daartegen onderneemt zijn gedoemd te mislukken. Niemand is er tot dusver in geslaagd het volk van IsraŽl uit te roeien. Alle wereldmachten hebben dat geprobeerd. Het heeft miljoenen van hen het leven gekost maar ze zijn er nog steeds en zullen blijven, zelfs tot in Eeuwigheid.

JoŽl 3-16 En de Here brult uit Sion, en verheft zijn sten uit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar de Here is een schuilplaats voor zijn volk en een veste voor de kinderen IsraŽls.

Bronnen: NAI-Newsletter, Jeruzalem, 17-12-2002. Honest Reporting, 12-12-2002. De staat van Oslo, Nipac Netherlands-Israel Public Affairs Committee, september 1997. Arutz-7 Editor, 2-12-2002. Cidi, nummer 20 18-12-2002. De Chronologie van het Oslo Vredesproces, door Efraim Levy. ICEJ, 11-12-2002.

Toegevoegd: 29 december 2002
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies


Print deze pagina
Terug