Arafat's opvolger Mahmoud Abbas

Wat moet doorgaan voor het Palestijnse parlement, heeft met een overweldigende meerderheid van 64 stemmen voor en drie tegen ingestemd met de benoeming van een premier die zoals verwacht een deel van de taken van de Palestijnse terreurbaas Arafat zal overnemen. Het parlement wees Mahmoud Abbas aan voor de nieuwe functie van premier. Deze Abbas, ook wel Abu Mazen genoemd, is Arafat's maatje van het eerste uur. Hij heeft een lange geschiedenis aan de zijde van Arafat achter de rug. Hij was medeoprichter van de in 1959 in de Gazastrook  terreurorganisatie "Al-Fatah". In de statuten van de Fatah-beweging werden de volgende doelstellingen opgenomen:

Volledige bevrijding van Palestina en de uitroeiing van het zionistische economische, politieke, militaire en culturele bestaan. Onze gewapende strijd heeft ten doel de zionistische staat te vernietigen en Palestina volledig te bevrijden. Er is geen plaats voor IsraŽl. Het maakt niet uit hoe lang het duurt tot ze verdwenen is. Jeruzalem is een symbool voor iedere moslim op de wereld. De Joodse aanspraken op Jeruzalem zijn vals en wij accepteren niets dan een volledig islamitisch Jeruzalem onder islamitisch beheer. Het eind van het zionistisch wezen is een opdracht in de Koran.

Abbas was erbij toen Arafat probeerde de Jordaanse koning Hoessein van de troon te stoten. De IsraŽlische geheime dienst maakte Hoessein erop attent dat Arafat bezig was de macht in JordaniŽ over te nemen, of tenminste een staat in een staat te creŽren. Arafat bracht dit land tot de rand van de afgrond omdat hij droomde van een Groot Palestina met inbegrip van JordaniŽ onder zijn beheer. Koning Hoessein liet de militaire bolwerken van Arafat's terreurbeweging met geweld opruimen en joeg Arafat en zijn aanhangers het land uit. Abbas vergezelde zijn maatje vervolgens naar Libanon waar Arafat al spoedig het land veranderde in een onvoorstelbare puinhoop en waar hij een massaslachting aanrichtte onder Libanese christenen. Arafat droomde ervan alle christenen uit Libanon te verdrijven om daarna zelf het land in bezit te nemen.Dit ging gepaard met ongekende wreedheden. Maar ook hier zag Arafat zijn plannen in duigen vallen en zag hij zich genoodzaakt het land te ontvluchten. Abbas was erbij toen zijn maatje in ballingschap ging in TunesiŽ. En hij was er ook bij toen Arafat als voortvloeisel uit de Oslo-akkoorden zijn intrek nam in Gaza. Het is nooit hun bedoeling geweest om een democratie in te voeren. Er heeft nooit een echte regering bestaan en die komt er ook niet met de installering van een premier.

Mahmoud Abbas is niets anders dan een onderdeel van dezelfde politieke machine,een marionet met  dezelfde mentaliteit als Arafat. Hij noemde de terreurbaas onlangs nog mijn "geliefde broeder". Eind november vorig jaar vestigde Abbas de aandacht op zich door in aanwezigheid van Al-Fatah-leden in Gaza een oproep te doen de militaire strijd tegen IsraŽl te staken. Maar in een interview met de in Londen verschijnende Arabische krant A-Sharq al Awsat. zei hij vervolgens voorstander te zijn van aanslagen op joden in de bijbelse gebieden Judea en Samaria, de zogenaamde Palestijnse gebieden. Ook zei hij dat de Palestijnen het recht hebben om wapens te gebruiken tegen joodse settlers ,, De intifada moet doorgaan. Het Palestijnse volk heeft het recht hun land te verdedigen en te vechten voor hun voortbestaan." Volgens hem is het verhaal over de holocaust een zionistische leugen. In zijn boek "The Other Side: the secret Relationship between Nazism and Zionism" schrijft Abbas dat er niets klopt van het verhaal over de 6 miljoen joodse slachtoffers in Hitlers vernietigingskampen. Volgens hem waren dat er niet meer dan 890.000 veroorzaakt door een complot tussen Zionisten en de Nazi's. Hij noemt het vermoorden van joden geen terrorisme maar een legitiem verzet tegen de 'bezetting' van Palestijnse land.

Met dit heerschap moet IsraŽl straks onder druk van de wereld in onderhandeling over een Palestijnse staat in het door God aan IsraŽl gegeven land. Velen zien in hem een acceptabele onderhandelingspartner maar gezien zijn verleden is dat zeer twijfelachtig.

Toegevoegd: 22 maart 2003
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies


Print deze pagina
Terug