IsraŽl's Egyptische Ďvriendení

De meeste Egyptenaren zien nog steeds hun vroegere president Gamal Abdul Nasser- de megalomane misdadiger- als een held. De in 1952 door een staatsgreep aan de macht gekomen Nasser, stelde zich uiterst onverzoenlijk tegen IsraŽl op. En daarmee verwierf hij grote populariteit onder de bevolking van Egypte en in de rest van de Arabische wereld. Vanaf 1954 was Nasser president van Egypte en beschouwde hij zichzelf als de grote leider van de Arabische volkeren in hun strijd tegen IsraŽl. Zijn opvolger Anwar Sadat riep in 1972 dat hij bereid was om een miljoen soldaten op te offeren in de strijd tegen IsraŽl. Slechts weinigen namen hem serieus. Hij was van mening, dat alleen een totale oorlog tot een oplossing kon leiden. Een jaar later, in mei 1973, mobiliseerde hij het Egyptische leger. Eind september van dat jaar werd in Wenen een trein met Russisch-joodse vluchtelingen gegijzeld om de IsraŽlische aandacht af te leiden.

Om de ĎbarriŤre van angstí zoals hij dat noemde, te doorbreken en ook om een langdurige oorlog te voorkomen, koos hij voor het concept van een verrassingsaanval. Terwijl op 6 oktober 1973 op Yom Kippoer de synagogen vol waren met vastende, biddende gelovigen gingen de Syrische en Egyptische strijdkrachten tot de aanval over. IsraŽl was volkomen onvoorbereid. Op de Golan-Hoogvlakte stonden 180 IsraŽlische tanks tegenover 1400 Syrische. Aan het Suezkanaal stonden 500 IsraŽlische militairen tegenover 80.000 Egyptenaren. Tenminste negen Arabische staten waren betrokken bij de aanval. De eerste twee dagen werd IsraŽl onder de voet gelopen. In de SinaÔ werd een tankslag geleverd zoals zelden in de wereld te zien is geweest. Twee weken later werd Egypte van een vernietigende nederlaag gered door de Amerikaanse minister van BZ Henry Kissinger en de Veiligheidsraad, die aan de zijlijn toekeek toen IsraŽl leek te worden vernietigd. De secretaris-generaal van de VN, ex-nazi Kurt Waldheim, kwam pas in actie toen IsraŽl onverwacht de overhand kreeg. Op 22 oktober eisten de Sovjets een wapenstilstand: het omsingelde Derde Egyptische leger dreigde verpletterd te worden. IsraŽl werd als agressor aangewezen terwijl het aan alle kanten werd aangevallen.

Het is alweer 24 jaar geleden dat Sadat- met zijn opzichtige stropdas met hakenkruismotief- op visite ging in IsraŽl om een Ďvredesverdragí te sluiten. Op 26 maart 1979 werd onder druk van het Witte huis het verdrag ondertekend door IsraŽlís premier Menahem Begin en Anwar Sadat waarbij de Amerikaanse president Jimmy Carter als getuige optrad. Na de moord op Sadat in oktober 1981 werd Hosni Moebarak de nieuwe president van Egypte. Deze figuur pretendeert niet vijandig tegenover IsraŽl te staan maar de waarheid is altijd anders in de Arabische wereld want zowel hijzelf als zijn door de regering gecontroleerde media demoniseert IsraŽl en zet de lezers op tot blinde haat tegen Gods volk. Zo was de hele Arabische wereld vol lof over de 41 delige gewraakte tv-serie "Ruiter zonder paard" die in Egypte werd uitgezonden en waarin het zionisme als een joods complot wordt afgeschilderd om de wereld onder haar controle te brengen. De rechten werden direct al doorverkocht aan zoín twintig andere Arabische tv-zenders. In de serie komen de beruchte, antisemitische "Protocollen van de Wijzen van Zion" ter sprake. De serie vertelt het verhaal van een Egyptenaar die leiding geeft aan de strijd tegen de Britse overheersing. Totdat hij een document in handen krijgt ( de Protocollen) die bewijzen dat de zionisten de echte vijand zijn. Egypte heeft geweigerd de uitzending tegen te gaan ondanks de protesten hierop uit IsraŽl en van joodse organisaties. De hoofdredacteur van de regeringskrant al-Akhbar, noemde de joodse protesten tegen de serieíbarbaarse aanvallen op de Egyptische en Arabische cultuurí.

Het weekblad Roz al-Joesoef prees íde moedí van de makers om duidelijk te maken dat de protocollen nog steeds het richtsnoer vormen voor IsraŽlís rassenpolitiek. Dit soort reacties illustreert hoezeer Egypte bezig is de betrekkingen met IsraŽl te vertroebelen en hoezeer het antisemitisme binnen dit land voortwoekert. De ĎProtocollení zijn een oorspronkelijk uit Tsaristisch Rusland afkomstige vervalsing van een Ďblauwdrukí voor een Joods complot om de wereldheerschappij te verkrijgen en de niet-joodse beschavingen te vernietigen. Het uit de 19de eeuw stammende boekje werd een machtig wapen in de handen van antisemieten en heeft aanleiding gegeven voor de vervolging van en de moord op miljoenen Joden. Maar de anti-IsraŽl hetze in Egypte beperkt zich niet tot de verspreiding van de mythe van de ĎProtocollení. Er bestaat een aanzwellende stroom van antisemitische artikelen en cartoons, die voor een deel regelrecht aan het nazi-tijdschrift Der StŁrmer lijken te zijn ontleend. In januari 2002 schreef Salahal-Din Hilmi in een blad van de overheid een artikel onder de titel "Alle joden zijn bloedzuigers". In april 2002 noemde de sjeik van de Al-Azhar- universiteit Mohammed Saijjid Tantawi, joden afstammelingen van apen en varkensí. Een populaire uitspraak in de Arabische wereld want ook Tantawiís broeder in het kwaad, de Palestijnse Moefti van Jeruzalem bediend zich met regelmaat van deze uitspraak.

Geregeld wordt ook het Middeleeuwse bloedsprookje als waarheid opgevoerd. In dat verhaal worden Joden ervan beschuldigd matzes voor Pesach met het bloed van christenen en islamitische kinderen te bereiden. Een recenter thema is de "Joodse samenzwering" die geleid zou hebben tot de aanslagen van 11 september in 2001. In de Egyptische media is ook sprake van systematische ontkenning van de Holocaust en van het demoniseren en vervloeken van Joden. Op 29 april 2002 ( Hitlers sterfdag) publiceerde de staatskrant Al-Akhbar een artikel met een combinatie van die twee themaís. Vervolgend op de bewering dat de Joden "vanaf de scheppingsdag van het menselijke ras zijn vervloekt", en dat zij "een virus" zijn. Het artikel stelt dat de Holocaust niet heeft plaatsgevonden, maar door IsraŽl werd verzonnen. Vervolgens richt de schrijver zich tot Hitler met de woorden: "Als je het maar gedaan zou hebben, broeder, als het maar echt gebeurd zou zijn, zodat de wereld een zucht van verlichting zou kunnen slaken. Zij ( de Joden) proberen altijd alles te vervormen en alle goede en mooie dingen te vernietigen. Zij zijn een model voor moreel verval, ontaarding en degeneratie. Moge allah hen meer en meer vervloeken, tot aan het einde der tijden.

De regeringsgezinde kranten rechtvaardigen ook steeds de Palestijnse terreuraanslagen op onschuldige IsraŽlische burgers. Zo rechtvaardigden drie van deze kranten de terroristische aanslag op een bus in Jeruzalem waarbij 12 doden te betreuren waren meest vrouwen en kinderen. De krant Al-Akhbar schreef dat 11 IsraŽlische terroristen waren omgebracht als reactie op de inhumane activiteiten van de Zionistische entiteit t.o.v. het Palestijnse volk. Daarom heeft er een martelaren operatie plaatsgevonden in het door joden bezet Jeruzalem. Ook verdedigde deze krant de wat het noemde Ďmartelaren operatieí als een antwoord op ĎIsraŽlís terrorismeí in het licht van ĎIsraŽlís niet te stillen honger tot moorden, verwoesting en vernietigingí. Al-Gumhuriyya schreef met groot enthousiasme dat een 23 jarige Palestijnse martelaar zichzelf had opgeblazen in een bus in Jeruzalem en beschreef de aanslag als "de meest nobele, geweldige, eervolle missie." Volgens deze krant zullen de aanslagen pas stoppen als de leiders van IsraŽl eindelijk hun lessen zullen hebben geleerd.

Egypte is een felle anti-IsraŽl-weg ingeslagen met een Ďopperhoofdí dat daar vol toewijding aan mee doet. Leiders van Palestijnse terreurbewegingen zijn graag geziene gasten in Egypte. Documenten die door het IDF zijn gevonden maken duidelijk dat Egypte warme banden onderhoudt met o.m.Hamas. Palestijnse terroristen en grote aantallen wapens komen met toestemming van de Egyptische autoriteiten via tunnels vanuit Egypte Gaza binnen. Het feit dat Cairo de tunnelaanleg en de wapensmokkel volledig ongemoeid laat is een ernstige schending van de vredesakkoorden met IsraŽl. Steeds opnieuw bemoeit Moebarak zich met de situatie tussen IsraŽl en de Palestijnen. Hij zei onlangs dat islamitische terreur, inclusief zelfmoordaanslagen een gerechtvaardigd wapen is tegen de niet-moslim wereld. Maar tijdens de Ďvredesmissieí van George Bush deze week in het Midden Oosten zei hij plotseling het terrorisme af te keuren en stak hij de loftrompet over George Bush. Moebarak benadrukte dat de cultuur van extremisme en geweld in ieder vorm afgewezen dient te worden. Maar de Egyptische president is een zeer onbetrouwbare figuur. Hij speelde een zeer bedenkelijke rol in de kaping van het cruiseschip Achille Lauro waarbij de invalide Amerikaanse jood Leon Klinghoffer met rolstoel en al over boord werd gesmeten. Het schip was met 400 passagiers en de Palestijnse terroristen aan boord vertrokken uit de Egyptische havenplaats AlexandriŽ. Terwijl het op de Middellandse zee voer namen de terroristen de opvarenden in gijzeling. Abbas zei later: "De Amerikaanse jood wilde zo graag naar IsraŽl dat wij hem hebben geholpen, we hebben hem overboord gezet, zodat hij naar zijn beloofde land kon zwemmen." De wereld reageerde geschokt op deze weerzinwekkende moord, maar dat was slechts voor even. Hosni Moebarak vertelde de pers niets te weten over een moord en stelde de terroristen in de gelegenheid om met een vliegtuig Egypte uit te vluchten. De terrorist Abu Abbas is tijdens de oorlog tegen Irak door de Amerikanen gearresteerd.

In de mentaliteit van de Arabieren geeft iemands positie en macht het recht om van gedachten te veranderen, te liegen of afspraken te negeren wanneer hem dat beter uitkomt. Hij hoeft zich niet aan zijn woord of belofte te houden. De dreiging van 300 miljoen Arabieren onder 22 dictaturen aan het adres van IsraŽl is onverminderd van kracht en daardoor zorgwekkend ondanks alle plechtige beloftes. De Ďvredeí tussen IsraŽl en Egypte bestaat slechts op papier. De profeet Jesaja waarschuwde IsraŽl toch vooral niet op Egypte vertrouwen.

Jesaja 36:6 Zie, gij vertrouwt op die geknakte rietstaf, op Egypte, die als iemand daarop steunt, hem in de hand dringt en ze doorboort.

Volgens de profeet JoŽl zal er een moment komen in de toekomst waarin de God van IsraŽl Zijn toorn over Egypte zal uitspreken en dit land tot een woestenij zal worden.

JoŽl 3:18 Te dien dage zal het geschieden, dat de bergen van jonge wijn zullen druipen en de heuvelen van melk zullen vloeien en alle beken van Juda van water zullen stromen; een bron zal ontspringen uit het huis des Heren en zal het dal van Sittim drenken, Egypte zal tot een woestenij worden... vanwege het geweld de kinderen van Juda aangedaan, in wier land zij onschuldig bloed hebben vergoten.

Bronnen: Centrum Informatie en Documentatie IsraŽl ( CIDI) 4-12-2002. Arutz-7 Editor, 7-11-2002 en 25-11-2002. Internationale Christelijke Ambassade Jeruzalem, 3-12-2002. International Christian Zionist Center Jeruzalem, 8-1-2003. Encyclopedie van de Joodse geschiedenis, Uitgeversmaatschappij J.H.Kok-Kampen.

Toegevoegd: 8 juni 2003
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies


Print deze pagina
Terug