PerziŽ tart de wereld

Iran gaat gewoon door. Terwijl er al jaren wordt gesproken over economische strafmaatregelen tegen Iran, lijkt de overheid van dat land zich niets aan te trekken van de mogelijke gevolgen daarvan. Net als Saddam Hoessein destijds in Irak, blijft ook Ahmadinejad van Iran de Verenigde Naties en vooral de Westerse landen tarten met de voortgang van zijn atoomprogramma. De recente bekendmaking van de bouw van een enorme tweede fabriek voor het verrijken van uranium - nodig voor het maken van de vurig begeerde atoombom - heeft grote verontwaardiging gewekt. De spanningen lopen hoog op.

Eind September stuurde de Iraanse regering een brief naar het Internationale Atoomagentschap van de VN (IAEA) in Wenen, waarvan de Egyptenaar Mohammed El Baradei het hoofd is. Daarin doet Iran de mededeling van de bouw van een tweede fabriek voor bet verrijken van uranium. Dat verrijkte uranium is nodig om een atoombom te kunnen maken en volgens inlichtingendiensten, vooral die van IsraŽl en de Verenigde Staten, is Iran daar nu vlakbij. In het voortdurende, maar uiterst moeizame overleg van de IAEA met Iran houdt deze VN-organisatie toezicht op de werkzaamheden van de tot nu toe bekende uraniumfabriek in Natanz, ten zuiden van Teheran. Die werd destijds ook in het uiterste geheim gebouwd, maar door Amerikaanse spionage vliegtuigen ontdekt en foto's kwamen openbaar. De druk op de Iraanse regering en de uiterst sluwe ayatollahs, die de uiteindelijke macht hebben in het land, leidde tot verklaringen dat het land de atoomtechniek ontwikkelt voor vreedzame doeleinden. "Kom maar ; zeiden ze, "en kijk zelf." Maar dat is een voortdurend moeizaam proces van verstoppertje spelen, precies zoals destijds Irak ook deed voor de inspecteurs van de Verenigde Naties. Steeds weer werden zij op het verkeerde been gezet, was de informatie warrig en onjuist, zodat een groeiend besef heerste dat Irak wat had te verbergen.

Uiteindelijk leidde dat tot de aanval van Amerika op Irak en het verjagen van een moorddadige tiran, Saddam Hoessein. De Amerikanen hadden zo een fors leger opgebouwd in het Midden-Oosten. Niet alleen in Irak ten westen van Iran, maar ook in Afghanistan aan de oostelijke zijde ervan. Iran zit in die klem. Het vermoeden bestaat - en dat lijkt nu voor de hand te liggen - dat de regering van George Bush jr. juist met oog op de ontwikkelingen in Iran, de buurlanden Irak en Afghanistan militair bezette.

Met de komst van Barack Obama als nieuwe president van de Verenigde Staten gloorde er hoop op nieuw overleg met Iran. Wellicht, zo dachten velen, heeft Obama wat meer gezag bij Ahmadinejad dan George Bush, mede gezien zijn islamitische achtergrond. Met de onthulling van deze tweede tot dan toe geheime uraniumfabriek is de hele Westerse wereld, president Obama voorop, met de neus keihard op de nuchtere feiten gedrukt. Obama had heel optimistisch aangekondigd persoonlijk opnieuw met Iran en zijn ]eider Mahmoud Ahmadinejad te zullen gaan praten. En dat zou binnenkort gaan gebeuren. Vlak daarvoor komt de Iraanse brief met de onthulling van een geheim, namelijk een tweede fabriek in aanbouw.

Waarom komt Iran met deze onthulling? Waarschijnlijk omdat inlichtingendiensten van Westerse landen en met name ook die van IsraŽl, inmiddels al op de hoogte waren van deze geheime fabriek, ergens in het Iraanse gebergte. NRC-Handelsblad meldde op 25 September jl. dat Amerikaanse bronnen al lang wisten van deze tweede fabriek in aanbouw. De verbazing en de verontwaardiging van president Obama voor de wereldpers tijdens de bijeenkomst van de G20 - waaraan ook onze premier Jan Peter Balkenende deelnam - zou in dat licht gezien niet erg geloofwaardig zijn.

De regeringsleiders van Groot-BrittanniŽ en Frankrijk lieten zich in krachtige termen uit over de bedriegliike houding van Iran. De Franse president Nicolas Sarkozy zei dat Iran vůůr 1 december a.s. met een helder verhaal moet komen en volledige openheid van zaken moet geven, anders zullen er ernstige sancties worden opgelegd. Gordon Brown, premier van Groot-BrittanniŽ sprak over `de jarenlange misleiding' door Iran, "zodat er nu een lijn moet worden getrokken en sancties niet kunnen uitblijven."

Ondertussen lijkt IsraŽl ook niet stil te zitten. De Iraanse president heeft herhaaldelijk verklaard dat IsraŽl moet worden vernietigd. Vorig jaar al werden door de Verenigde Staten zogenaamde bunkerbusters naar IsraŽl verscheept. De modernste types van deze bommen (GBU-57 a/b) kunnen zich tientallen meters de grond in boren voordat ze exploderen. Ze schijnen ook door zeven meter dik gewapend beton te kunnen dringen om vervolgens te exploderen. De bommen zijn zo groot, dat ze alleen door de allergrootste bommenwerpers, zoals de Amerikaanse B52 en een aangepaste Stealth- bommenwerper kunnen worden vervoerd. IsraŽl heeft ze aangeschaft om gepast te kunnen reageren op de dreiging uit Iran. Deze bunkerbusters kunnen die diep in het gebergte verscholen tweede uraniumfabriek bereiken.

Enkele maanden geleden verschenen berichten in de media dat een IsraŽlische atoomonderzeeŽr, die kruisraketten kan lanceren, met medeweten en toestemming van Egypte - via het Suezkanaal - naar Iran was gevaren. Naast diplomatieke druk is er dus ook militaire druk op Iran. De noodzaak daartoe is met alleen het atoomprogramma, maar ook en tegelijkertijd de snelle ontwikkeling van Iraanse rakettechnologie. Onlangs werd door Iran met groot succes de Shahab 3, een langeafstandsraket getest. Deze heeft een bereik tot tweeduizend(!) kilometer en kan dus IsraŽl en de Amerikaanse bases in de regio bereiken. Ook andere raketten met een bereik tot zevenhonderd kilometer, werden succesvol getest door de Revolutionaire Garde, het leger van Iran.

Alle ingrediŽnten voor foute beslissingen van de sluwe ayatollahs en Ahmadinejad met raketten en atoomkoppen liggen klaar of zijn in de maak. Voor IsraŽl is dat - na alle uitspraken van de Iraanse leiders - onaanvaardbaar. Maar wat is het alternatief? Een militaire aanval? Bombardementen van de zwaarste soort op Iran, geÔnitieerd en uitgevoerd door IsraŽl? Dat zal de wereld een troef in handen geven tegen de Joodse staat en dra zullen de legers opmarcheren richting Jeruzalem. Moet IsraŽl wachten op Amerika en de Europese Unie, met name Engeland, Frankrijk en Duitsland? Hebben deze landen in het verleden getoond veel te geven om de Joden? Of zijn er nog andere scenario's denkbaar? Onder druk van de omstandigheden zal IsraŽl graag willen toetreden tot een verbond met deze landen om te overleven. En wie wil niet overleven? Maar hoe betrouwbaar is zo'n verbond met de wereld? De profeet Jesaja spreekt van een verbond met de dood. Zullen deze landen op het laatste moment IsraŽl in bescherming nemen tegen de doodsbedreigingen van de omringende landen en van met name Iran?

De islam, de ayatollahs, de moefti's en de imams dromen allemaal van de toekomende heerschappij van de islam en van Allah over de wereld. Die droom is de geestelijke achtergrond van de nucleaire plannen van Iran en ook van zijn rakettechnologie. Want Allah zal het allemaal laten gebeuren, want zo zegt immers de koran. Hetzelfde kunnen we optekenen uit de mond van Osama Bin Laden, die zei in 2001: "Mij is opgedragen de mensen te bestrijden, totdat zij tot de erkenning komen dat er geen god is dan Allah." Het is belangrijk te zien dat met zulke mensen, namelijk met politieke moslims die dit aanhangen, geen enkel vreedzaam verdrag zal kunnen bestaan. De bittere werkelijkheid is dat deze islam alleen maar ontzag heeft voor kracht, militaire kracht. Israel begrijpt dat zeer goed. Daarom was de toespraak van de IsraŽlische premier Benjamin Netanyahu in de Verenigde Naties indrukwekkend. Hij riep de VN op 'sterk en moedig' te zijn, zoals Jozua werd opgedragen. Hij noemde het schandalig dat de Holocaustontkenner Ahmadinejad van Iran een podium kreeg in New York om zijn gif over Israel, Amerika en heel de vrije wereld te spuwen. Weliswaar liepen veel afgevaardigden tevoren al weg, maar er bleven er ook veel zitten. "Hebt u dan geen fatsoen of schaamte", vroeg hij. Sprekend over de moordlustige Hamas in de Gazastrook - de vrienden van oud premier Dries van Agt - zei Netanyahu: "Acht jaar lang schoot Hamas, mede namens Iran, dagelijks raketten af op dorpen in IsraŽl en in die acht jaar heeft de VN met geen woord gerept over deze criminele aanvallen op onze burgers. We hoorden helemaal niets, behalve toen IsraŽl aan de beschietingen een einde heeft gemaakt door militair op te treden. Toen was daar onmiddellijk de VN-Mensenrechtenraad, `die zijn naam nog nooit eer heeft aangedaan", voegde hij er aan toe, "om IsraŽl te veroordelen."

Dat is de wereld waarin wij en waarin de Joodse staat leeft. De dreigingen zijn groot en reŽel. Maar bij een open Bijbel moeten we doen wat IsraŽls premier deed: de profeten lezen, die namens de God van Israel hebben gesproken over de eindtijd, de eindstrijd en de uiteindelijke uitkomst: Redding voor het volk van IsraŽl, heerlijkheid voor de God van IsraŽl, Die zelf zal uittrekken als in de dagen van de krijg ter wille van Zijn volk IsraŽl en ter wille van Zijn heilige Naam.

PerziŽ tart de wereld, bedreigt IsraŽl, maar vergeet de woorden van zijn vroegere koning Kores: `De HERE [JHWH], de God van IsraŽl, dat is de God die in Jeruzalem woont' (Ezra 1:3). Die God, namelijk de HERE, zal op de grote dag van de eindstrijd, wanneer IsraŽl dreigt te gronde te worden gericht, opstaan en uittrekken... om te strijden voor Zijn volk. Hij is dezelfde als de Koning van IsraŽl... Jeshua Messiah - Jezus Christus (Zach. 14:3-4). Alle vijanden van IsraŽl, aangevoerd en aangevuurd door de machten der duisternis, wees gewaarschuwd!

Toegevoegd: 1 november 2009
Bron: Het zoeklicht nr.22, 85e jaargang.
Voor een abonnement op Het Zoeklicht, klik hier.



Print deze pagina
Terug