Overweegt Amerika een aanval op de Iraanse nucleaire installaties?

Vijf Amerikaanse gevechtsvliegtuigen zijn de in de nacht van 19 op 20 augustus van het zuidwesten uit het Iraanse luchtruim binnengedrongen bij Shalamcheh en een tijdje over de stad Khorramshahr gevlogen. Dat meldt de Iraanse krant Seday-e-Edalat op dinsdag 24 augustus. De Amerikanen hebben de gebeurtenis niet bevestigd maar sommige militaire deskundigen geloven dat zij hebben willen testen in hoeverre het Iraanse luchtverdedigingssysteem alert is op vijandige vliegtuigen. Iran werkt al jaren aan een nucleair programma dat voorziet in het zelfstandig kunnen produceren van hoogverrijkt uranium, dat kan dienen als brandstof voor kernreactors, maar ook voor het aanmaken van nucleaire wapens. In een vertrouwelijk rapport van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) staat dat Iran van plan is zoín 40 ton uranium te verwerken tot een stof die gebruikt kan worden voor kernwapens.

De Britse krant The Times meldde onlangs op gezag van Ďwesterse diplomatieke bronnení dat Iran niet ver meer is verwijderd van de mogelijkheid uranium te verrijken voor een kernbom. Of deze informatie enige waarde heeft is de vraag want de inlichtingendiensten hebben de laatste jaren de ene na de andere inschattingsfout gemaakt. Zo zijn de Amerikanen grof bij de neus genomen door Noord-Korea. Ook na de eerste Golf Oorlog waren ze verrast hoe dicht Saddam Hoessein bij de ontwikkeling van een atoombom zat. In een briefing op 17 augustus aan de Knesset zegt Brigade generaal Yossi Kuperwasser dat Iran pas op zijn vroegst in 2007 over haar eerste nucleaire wapen zal kunnen beschikken. De centrale in de stad Bushehr waar het allemaal om draait bestaat feitelijk uit vier kernreactors die eind jaren zeventig door het voormalige West Duitsland werden gebouwd, maar nog voor hun voltooiing, tijdens de Iraaks-Iraanse oorlog van 1980-1989 door bombardementen zwaar werden beschadigd. Het complex wordt momenteel met medewerking van Russische technici gerepareerd.

Tijdens een persconferentie zei Condoleeza Rice dat Amerika "niet kan toestaan dat Iran nucleaire wapens ontwikkelt" en waarschuwde dat George W.Bush "alle mogelijkheden onderzoekt" om dat te voorkomen. Over Israëlís bombardement in 1981 van de Osirak centrale in Irak zei Rice "als Israël dat bombardement wat destijds wereldwijd als een ernstige provocatie werd gezien, niet had uitgevoerd, dan zou Saddam Hoessein bij de start van de eerste Golf oorlog, zonder enige twijfel een atoombom hebben gehad." Onderminister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten John Bolton zei woensdag 1 september dat de uraniumverwerking van Iran met ,,grote bezorgdheid" wordt gadegeslagen en dat het land een ernstige bedreiging vormt voor de wereldvrede. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer zei tijdens een bezoek aan Jordanië dat de opbouw in Iran van nucleaire wapens op een "nachtmerrie" kan uitlopen in de regio. Volgens hem doet Europa er alles aan de Iraanse machthebbers ervan te overtuigen dat diplomatiek overleg de enige goede oplossing is. 

Israël heeft in bedekte termen gedreigd eventueel militaire middelen te willen inzetten, om te voorkomen dat Iran nucleaire wapens ontwikkelt. De Iraanse ayatollahís dreigen de laatste tijd keer op keer de staat Israël van de aardbodem te zullen verwijderen indien Israël iets dergelijks mocht willen ondernemen. "Het hele zionistische territorium, inclusief hun nucleaire faciliteiten in Dimona en hun atoomarsenaal in Javne liggen onder bereik van de Iraanse raketten" aldus Yadollah Gabani, hoofd van de Iraanse Revolutionaire Garde. De Iraanse Shihab-3 raketten kunnen voorzien worden van chemische lading en zo een enorme bedreiging vormen voor de bevolking van Israël. In het boek "Endgame: The Blueprint for Victory in the War on Terror" achten twee Amerikaanse Generaals Thomas McInerney en Paul E.Vallily, Israël niet in staat de Iraanse centrales uit te schakelen. Zij zeggen dat de mogelijkheden van de Amerikanen wat dat betreft vele malen groter zijn dan die van Israël. Zij schrijven dat de Verenigde Staten de militaire capaciteit hebben de nucleaire installaties in zowel Noord Korea als Iran effectief uit te schakelen ondanks dat sommige daarvan zich diep onder de grond bevinden en omringd zijn door luchtverdedigingssystemen.  

Iraanse militaire bronnen zeggen geen preventieve aanval van de Verenigde Staten te verwachten noch een militaire reactie indien Israël door hen wordt aangevallen. Deze opvatting is zo vreemd nog niet want zowel de Verenigde Staten als de Verenigde Naties hebben het sinds de wedergeboorte van de staat Israël altijd laten afweten als Israël door vijandelijke legers werd aangevallen. Amerika kondigde nog wel een wapenembargo af maar dat was mosterd na de maaltijd. In 1967 beloofde de Egyptische dictator Gamal Abdul Nasser de Arabische wereld "de joden in de zee te drijven" en wist de hele wereld dat Syrië en Egypte druk met de voorbereidingen daarvoor bezig waren. Noch de Amerikanen nog de Verenigde Naties veroordeelden Nasserís uitspraken en er kwam ook geen waarschuwing aan het adres van Syrië en Egypte af te zien van een aanval op Israël. Integendeel, de VS riep Israël op terughoudendheid te betrachten en de resultaten van de diplomatieke Amerikaanse inspanningen af te wachten. Toen bleek dat de Amerikaanse diplomatie had gefaald en Israël een catastrofe te wachten stond, werd het opnieuw door de Amerikanen gedwongen af te zien van een preventieve aanval op de Arabische buren wat overigens door Israël werd genegeerd.

In 1973 waren het opnieuw Syrië en Egypte die openlijk aanstuurden op een volgende stormloop op de joodse staat. En opnieuw ging er geen enkele waarschuwing richting Egypte en Syrië. Deze keer was het Henry Kissinger die Israël waarschuwde niet het Ďeerste schot te lossení. Hij waarschuwde tevens niet preventief te handelen en zelfs niet te mobiliseren ondanks de mobilisatie van de Arabische legers, die zich daarbij gesteund wisten door de Russen. Opnieuw stond Israël alleen. Ook na afloop van deze oorlog werd de Arabische wereld niet op het matje geroepen en gestraft voor de verrassingsaanval die het lanceerde op Yom Kippoer. Deze voorbeelden laten een aanhoudend zelfde proces zien van een zeer bedenkelijk gedrag van de Verenigde Staten vanaf Israëlís wedergeboorte tot op de dag van vandaag. Keer op keer dwingt de Verenigde Staten Israël terughoudendheid te betrachten tegen de nazaten van Ismaël, zelfs tegen Arafatís moorddadige bendes, terwijl het land het volste recht heeft zich hiertegen te verdedigen. Nu staat de Bush administratie zelfs achter de oprichting van een Palestijnse terreurstaat in Israëlís aloude thuisland. Steeds opnieuw mogen Israëlís vijanden openlijk hun agressie etaleren en ongestraft dreigen met vernietiging van de Joodse staat.

De Iraanse Ayatollahís hebben Ďtijdí gekocht door te doen alsof ze meewerkten met het IAEA en met een diplomatiek initiatief van Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland. Alle betrokkenen hebben zich bij de neus laten nemen. Iran is gewoon doorgegaan met onderzoek terwijl de internationale gemeenschap dacht dat ze de zaak hadden stilgelegd.

Mocht Israël inderdaad besluiten de Iraanse atomaire faciliteiten te willen uitschakelen, en Iran daarop besluiten tot een tegenaanval, dan weet Teheran zich in ieder geval verzekerd van hulp van Syrië en de terreurbeweging Hezbollah. Syrië vormt voor Israël een niet te onderschatten gevaar in verband met haar chemische en biologische wapenarsenaal en Hezbollah zou een aanval op het noorden van Israël kunnen lanceren. Deze terreurbeweging slaakt al jaren oorlogzuchtige taal richting Israël en staat als het ware te trappelen van ongeduld om de "Go" order te ontvangen. Hezbollah beschikt over ca 13.000 raketten met een bereik van 25 km, 500 met een bereik van 60-70 km, waarmee heel Noord Israël, tot voorbij de havenstad Haifa bestookt kan worden en enkele tientallen raketten met een bereik van 115-215 km. Inlichtingendiensten melden tevens dat Iraakse massavernietigingswapens via Syrië zijn overgebracht naar Libanon om van daaruit ingezet te worden tegen Israël.

Ook in de rest van de Arabische wereld is men al jaren bezig de messen te slijpen. Maar de Bijbel maakt duidelijk dat al het wapengekletter van Ismaëlís nazaten op een drama voor hen zal uitlopen. Wie weet wordt Israël straks gedwongen gebruik te maken van haar eigen nucleaire capaciteit. Israël ontkent noch bevestigd trouwens over atoombommen te beschikken. Algemeen wordt echter aangenomen dat het land beschikt over 100 tot 200 kernkoppen en tevens beschikt over de techniek deze met raketten af te vuren.

Volgens de profeet Ezechiël zal Iran (Perzië) samen met de legers van Gog en Magog in toekomende tijd oprukken naar de bergen van Israël en daar hun totale ondergang tegemoet gaan. (Ezechiël 38 en 39) Alle landen die streven naar vernietiging van de staat Israël en de uitroeiing van het Joodse volk, zijn dienaren van de duivel en zullen daarvoor moeten boeten. Israëlís toekomst is zeker. De God van de Bijbel heeft zich aan het lot van Israël verbonden. God heeft beloofd dat de natie Israël nooit meer vernietigd zal worden na terugkeer uit de diaspora die is begonnen met de Romeinse holocaust in 70 n. C. En alle machten van de duisternis kunnen niets aan deze belofte veranderen. Israëlís wedergeboorte heeft plaatsgevonden op 15 mei 1948. Als de moderne Perzen (Iran) of welk ander land dan ook, denkt Israël te kunnen vernietigen, dan heeft God een erg nare verrassing voor ze in petto.

Bronnen: World Tribune, 30 juli 2004. China View, 25 augustus 2004. Israelinsider, "Israel may be compelled to pre-empt" door rachel Neuwirth 2 augustus 2004.Bronnen: Nai Newsletter Jerusalem, 23 augustus 2004. Jeruzalem Newswire, 2 augustus 2004.WordlNetDaily, 16 augustus 2004. Arutz-7 Editor, 9 augustus 2004. Israël nieuwsbrief CIDI, 2004 nummer 12-26 augustus.

Toegevoegd: 3 september 2004
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies



Print deze pagina
Terug