Neem goed en bloed ons af

De beelden gaan de hele wereld over. 21 christenen in oranje overalls op het strand van LibiŽ. Zwarte IS-strijders staan achter de, zoals IS hen in de video noemt, Ďmannen van het kruisí. De terroristen gaan een bericht sturen aan de christelijke wereld. Rustig snijden de IS-strijders de kelen van de Egyptische christenen door. Het bloed stroomt de Middellandse Zee in, het water kleurt rood. Maar waarom? Waarom haat IS christenen?

Waar komt IS ineens vandaan? Hoe kan het dat een terroristische organisatie, waarvan eerder nog nooit iemand gehoord leek te hebben, binnen enkele maanden een gebied verovert dat net zo groot is als het Verenigd Koninkrijk? Veel mensen hebben deze vraag, zo merkte ik toen ik pas een lezing hield over de opkomst van de Islamitische Staat in het Midden-Oosten.

Een simpel antwoord is niet te geven. Feit is dat IS niet uit het niets komt. Al voor de Amerikaanse inval in Irak is er een tak van Al-Qaeda gevestigd in dit verscheurde land. De invasie van het Westen zorgt ervoor dat deze groep groeit als kool. Vooral in de jaren 2006 en 2007 vechten de Amerikaanse troepen ware veldslagen uit met deze voorloper van IS. Met succes: de organisatie gaat ondergronds en komt pas weer boven water als de Amerikaanse troepen zijn verdwenen.

MachtsvacuŁm

Dan heeft Al-Qaeda in Irak, zoals de groep dan nog heet, geluk. De opstand in SyriŽ heeft voor een groot machtsvacuŁm gezorgd. Men steekt dan ook snel de grens over van Irak naar SyriŽ en verovert een paar dorpjes. Omdat men nu niet alleen meer in Irak werkzaam is, verandert de organisatie haar naam in de Islamitische Staat in Irak en SyriŽ (ISIS). Het succes trekt avonturiers van over de hele wereld. De barbaarse acties van IS worden echter niet door iedereen gewaardeerd. Binnen no-time heeft de organisatie met iedereen ruzie. Zelfs met moederorganisatie Al-Qaeda; een breuk is het gevolg. Dat is geen probleem voor IS. De zaken gaan voor de wind. Met wapens, die in SyriŽ zijn veroverd, trekt men de grens richting Irak weer over. Het Iraakse leger vlucht in paniek, IS verovert nog meer wapens en de rest van het verhaal kent u. Wederom grijpen de Amerikanen in en weten met bombardementen de opmars van de radicale moslims te stoppen.

Christenen in Irak en SyriŽ houden hun adem in. Wat zal IS doen met de honderdduizenden christenen? Op antwoord hoeven zij niet lang te wachten. In Mosul, een grote stad in het Westen van Irak en op dit moment in handen van de Islamitische Staat, worden de huizen van christenen gemarkeerd met een merkteken. Christenen krijgen drie keuzemogelijkheden: vluchten, een speciale belasting (jizyah) betalen of de dood. Velen kiezen voor optie ťťn. Hun goederen worden afgenomen. Berooid en verstrooid leven zij momenteel in landen als JordaniŽ, Libanon, de Koerdische gebieden in Irak en het Westen.

Het Vaticaan gaat eraan

In Irak leefden begin 2003, voor de inval van de Amerikanen, ruim ťťn miljoen christenen. Van hen zijn, volgens het laatste onderzoek dat ik voorbij zag komen, nog maar driehonderdduizend christenen over. De rest vluchtte. Dat zijn schokkende cijfers. De toekomst ziet er voor de overgebleven broeders en zusters somber uit. Niet alleen IS gebruikt geweld, ook andere, radicale stromingen zaaien bloed en verderf.

De afgelopen maanden is het geweld van de strijders van de Islamitische Staat tegen christenen alleen maar verder toegenomen. De onthoofding van 21 Kopten was een triest dieptepunt. De video van deze slachtpartij zat vol symboliek. Niet voor niets stroomde het bloed van de slachtoffers de Middellandse Zee in. Richting het Westen. Richting Rome. Richting de hoofdstad van het christendom. De Islamitische Staat steekt haar bedoeling niet onder stoelen of banken. De christelijke wereld, met het Vaticaan als hoofdstad, gaat eraan.

Waarom haten IS-strijders christenen? Het heeft allereerst te maken met de steun van veel Syrische christenen aan het regime van Assad. Niet omdat deze christenen volledig achter het beleid van deze dictator staan. Wel omdat de alternatieven veel erger zijn. De daden van terroristische groeperingen in SyriŽ en Irak bewijzen helaas dat zij gelijk hadden.

De steun aan Assad zet kwaad bloed bij IS, maar dit is niet de enige oorzaak. We zien de afgelopen decennia in veel meer islamitische landen het geweld tegen christenen oplaaien. Radicale moslims in deze landen beroepen zich op het boek van de islam. In de Koran staan teksten die geweld tegen christenen (lijken te) rechtvaardigen. Vooral in radicale, streng islamitische kringen voegt men de daad bij het woord. Niet voor niets scoren landen als Saoedi-ArabiŽ, Iran, SomaliŽ en Eritrea hoog op de ranglijst christenvervolging van Open Doors.

Strijd tegen de Eeuwige

Maar ten diepste is er meer aan de hand. Ik moet denken aan een gesprek dat ik laatst had met een rabbijn. Volgens hem heeft antisemitisme alles te maken met een oorlog tegen religie. ĎTen diepste is het een strijd tegen de Eeuwigeí, zei hij. Ik denk dat hetzelfde geldt voor christenvervolging. De duivel gaat rond als een briesende leeuw. De geschiedenis laat zien dat geweld tegen christenen steeds weer oplaait. De steniging van Stefanus, de kruisigingen door Nero, de strafkampen van Noord-Korea en de onthoofdingen van IS zijn allemaal al voorspeld in de Bijbel. In de wereld zult u verdrukking hebben (Johannes 16:33).

Daar stopt de apostel echter niet, hij gaat verder: Ďmaar hebt goede moed, Ik heb de wereld overwonnen.í Wij hoeven niet bang te zijn voor de Islamitische Staat. Wij hoeven niet bang te zijn voor vervolging uit welke hoek dan ook. Het bekende ĎEen vast burcht is onze Godí omschrijft het heel radicaal, maar ook hoopvol:

Delf vrouw en kindíren Ďt graf
Neem goed en bloed ons af
Het brengt u geen gewin
Wij gaan ten hemel in
En erven koninkrijken.


Bron: www.habakuk.nu.
Toegevoegd: 25 april 2015



blog comments powered by Disqus


Print deze pagina
Terug