Eerwraak

De moord op Theo van Gogh heeft Nederland op harde wijze bij de les geroepen. De vraag is of men er iets van wil leren. De verontwaardiging was terecht zeer groot. Maar er wordt in verband met zijn dood gesproken over de vrijheid van meningsuiting die, met beroep op de democratie, geen grens zou mogen kennen. Is dat wel juist?

Slechts door de moord ben ik iets te weten gekomen van de man en dat is niet om blij van te worden of respect voor te krijgen. Zijn vocabulaire blonk uit in vuile taal en grofheid, die geen ander doel kon hebben dan andersdenkenden in het diepst van hun ziel te kwetsen. Bij Jood en Christen kon hij dat zonder voor hem kwalijke gevolgen doen, omdat die tot zachtmoedigheid geroepen zijn en smaad en verdrukking dienen te verdragen. De Bijbel leert zelfs dat we onze vijanden niet moeten haten maar liefhebben, hen niet moeten vervloeken maar zťgenen. Bij de islam is dat heel anders, zoals de gruwelijke moord op Theo van Gogh laat zien.

Hij is op rituele wijze geŽxecuteerd
Mohammed Bouyeri Dood was nog niet genoeg, zijn keel werd doorgesneden en zijn lichaam doorstoken en van een religieuze boodschap voorzien. De dader heeft er de tijd voor genomen en zal zich voor zijn daad beslist niet schamen, zich geen moordenaar voelen maar een wreker, een dappere strijder voor Allah. Hij zal zijn straf als martelaar ondergaan. Hij zal hoogstens spijt hebben dat hij het er zelf levend heeft afgebracht en zo de directe beloning van Allah is misgelopen. In zijn vriendenkring heeft hij met zijn daad aanzien verworven.

Wanneer de democratie een vrijbrief wordt om te kunnen beledigen, te zeggen en te doen wat de andersdenkende bij voorbaat al tot het uiterste kwetst, dan zit de zaak wel goed scheef. Trouwens, wie roept daar zo luid om vrijheid van meningsuiting? In het democratische Nederland wordt er al tientallen jaren naar gestreefd om Christenen dat recht te ontnemen. Denk aan Leen van Dijke ('Een praktiserend homo is voor mij even zondig als een dief'). En het recente voorbeeld van Buttiglione, de Italiaanse kandidaat Eurocommissaris die werd afgewezen omdat hij van mening is dat homoseksualiteit zondig is.

Vrijheid van meningsuiting? Voor wie en voor wat? Alleen voor vrijbuiters die het niet kunnen verdragen dat er ook andersdenkenden zijn? Om te kunnen vloeken en vuilbekken? Om zinloos verbaal te plegen? Tot nu toe werden van overheidswege alleen christenen gehinderd in de vrijheid van meningsuiting. Mensen als van Gogh niet.

Vrijheid van meningsuiting is een goed ding. Van je hart geen moordkuil maken. Maar wel in de gaten houden dat je tong daarbij een dodelijk wapen kan zijn, nog afgezien van het feit dat dit ook als een boemerang kan werken.

Het is verschikkelijk wat de man is overkomen. De gehele samenleving is aan het verharden. Maar ťťn ding is wel duidelijk, men kan niet langer zomaar zeggen wat men denkt. Het lichtzinnig door elkaar mengen van rassen, culturen en godsdiensten, gepaard aan een kerkelijk verval dat zijn weerga niet kent in de geschiedenis van het christendom, resulteert in een explosieve samenleving.

Nog steeds wordt de islam niet serieus genomen. De islamiet heeft de plicht te strijden voor zijn God. Geweld is daarbij beslist niet verboden. In een niet-islamitisch land bevindt de islamiet zich in een oorlogssituatie.

Welke ministers en kamerleden hebben de Koran gelezen en zich op de hoogte gesteld van de leer van de islam? En van het uiteindelijke doel van deze godsdienst? Vrije meningsuiting? Je leven kan er mee gemoeid zijn. Zelfs al ga je niet zo ver als Theo van Gogh deed. Het is een illusie te denken dat het om een kleine groep terroristen gaat. Eerwraak is een algemeen begrip binnen de islam. Ook in Nederland woedt de Jihad.

Lees meer over de islam in de volgende artikelen uit ons archief:
Doelen van de Islam
De gesel van de Islam (deel 1)
De gesel van de Islam (deel 2)
De gesel van de Islam (deel 3)


Toegevoegd: 29 november 2004
Bron: Het zoeklicht nr.18, 80e jaargang.
Voor een abonnement op Het Zoeklicht, klik hier.



Print deze pagina
Terug