Opnieuw liquidatie Hamas terrorist

Honderdduizenden Arabieren trokken door de straten van Gaza om hun geliefde held, aartsterrorist en massamoordenaar Abdel Aziz Rantisi de laatste eer te bewijzen. Rantisi was ťťn van de oprichters van de terreurbeweging Hamas in 1987 en verantwoordelijk voor de dood van honderden onschuldige IsraŽlische burgers en van grote aantallen Arabische kinderen die door hem als menselijke schilden zijn gebruikt en als zelfmoordenaar op pad gestuurd. Stakkers die de fabel geloven van een prachtig leven in het paradijs met niet alleen 72 zwartogige maagden, alsook een aantal jongens, Ďprachtig als parels en gewend aan het drinken van wijní. Een eeuwige jeugd en de seksuele potentie van honderd stervelingen. Met deze smerige leugens worden kinderen de dood ingejaagd. Diverse wereldleiders en de internationale media reageerden alsof IsraŽl een soort Ďheiligeí om het leven heeft gebracht. Rantisi was een vijand van de vrede. Hij en Hamas hebben nooit ook maar enige intentie gehad om in vrede naast IsraŽl te leven. De doelstellingen van deze barbaren is al jaren dezelfde- het vermoorden van iedere jood tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse zee en de vernietiging van de joodse staat. Er bestaat niet zoiets als een reactie van de islamitische terroristen op het geweld van IsraŽl. Er is al jaren sprake van een oorlog met als doel IsraŽl te vernietigen. In deze oorlog heeft IsraŽl het volste recht zich te verdedigen want het gaat uiteindelijk om haar voortbestaan. Duizenden slaven van satan staan klaar om hun gruwelijke werk uit te voeren.

Zoals gewoonlijk leverde ook de leider van de Verenigde Naties Koffi Annan weer commentaar aan het adres van IsraŽl. Tijdens de bloedigste moordpartijen op onschuldige IsraŽlische burgers waarin zelfs babyís in de armen van hun ouders zijn vermoord, kwam Annan niet eenmaal op het idee om deze moorden te veroordelen. Deze onverschilligheid en het partij kiezen voor de moorddadige islamitische bendes en het bewust verspreiden van leugens over Gods volk zal deze wereld onderdompelen in een spiraal van geweld. Ook Tony Blair en Jack Straw gaven weer een eenzijdige reactie op de liquidatie en gaven daarmee opnieuw blijk van hun anti-IsraŽl gevoelens. Er werd met geen woord gerept over Rantisiís betrokkenheid bij 455 terreuraanslagen waarbij 377 IsraŽliís zijn vermoord. EU-buitenlandcoŲrdinator en grote vriend van de Egyptische vliegtuigkaper Arafat, sprak van een "onwettige daad". Zelfs de door IsraŽl verijdelde aanslag waarbij bloed besmet met het HIV-virus zou worden gebruikt, kreeg geen enkele aandacht van de anti-IsraŽl lobby. De bedoeling was dat een Arabische zelfmoordterrorist behalve een bom ook een zakje besmet bloed op zich zou dragen. De aanslag was gepland tijdens de paasweek, in Tel Aviv. Hij werd verijdeld na de arrestatie van enkele andere terroristen. Gezien de reacties zou men gaan geloven dat Europa gek is op schurken die het leven van IsraŽlís bevolking verwoesten. Zelfs de paus voelde medelijden met de massamoordenaar Rantisi.

De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Bot ontpopt zich al aardig als een marionet van de Europese buitenlandse politiek. Hij noemde de aanslag op terrorist Rantisi "niet acceptabel en verwerpelijk." Bot zei dat zijn reactie "in lijn" is met die van de Europese Unie. Ook uitte hij op drie essentiŽle punten kritiek op de IsraŽlische politiek tijdens diens bezoek aan IsraŽl. Hij veroordeelde de liquidaties van de Arabische massamoordenaars, hij had kritiek op de anti-terreur muur en hekelde de IsraŽlische Ďnederzettingení politiek. Ook dit heerschap negeert net als zijn voorgangers Van Aartsen en Van Mierlo, IsraŽlís eeuwenoude rechten op hun historische thuisland. IsraŽl bezet geen gebieden! Het zijn de Arabieren die IsraŽlís grondgebied bezet houden!

In plaats van IsraŽl te schofferen zouden de Europese leiders er goed aan doen eens aandacht te besteden aan de hel waarin de Arabische vrouwen leven. Het is bijvoorbeeld bepaald geen unicum dat jonge vrouwen die zwanger worden door familieleden met een vat benzine worden overgoten en in brand gestoken. Er bestaan honderden van dit soort bloedstollende verhalen. Zo is er het verhaal van een vrouw van 38, moeder van drie kinderen, die door haar broers is gedood omdat ze had gepraat met de kruidenier. Juichend liepen de broers met haar afgehakte hoofd door het dorp. Meisjes betekenen binnen de Arabische cultuur helemaal niets, ze zijn erger dan vee. Zij kennen een leven vol van marteling en van angst. In de periode tussen september 2000 ( het begin van de tweede intifada) en april 2004 zijn 297 Arabische burgers door Arafatís bendes om politieke redenen uit de weg geruimd. Dat is ruim elf procent van het totaal aantal Arabische doden. Doden die door de internationale media, de VN-kliek en andere blindgangers routinematig aan IsraŽl worden toegeschreven. De schurk Arafat is nooit aangeklaagd voor het vermoorden van 582 mensen in het christelijke dorp Damour in Zuid-Libanon. Ze hebben hem zelfs uitgerust met de Nobelprijs voor de vrede. Er is geen geld voor ziekenhuizen, woningen of medicijnen, maar wel voor spijkerbommen. Niets loont zo effectief als intimidatie, corruptie en terreur. Het geld stroomt nog steeds binnen uit Europa. De anti-IsraŽl lobby in Nederland huichelen graag met de Arabieren die beestachtige moorden plegen. Men haalt er slechts de schouders over op.

De westerse media geven er al jaren blijk van geen idee te hebben van de grondhouding en de basisprincipes van het Arabische leven. De strakke discipline en autoritaire opvoedingsmethodes waar elk Arabisch kind mee te maken heeft en de minderwaardige rol die de vrouw speelt, zijn geen zaken waarin men zich verdiept. De Amerikaanse cultureel antropoloog Raphael Patai schrijft in zijn boek ĎThe Arab Mindí dat de Arabische wereld in alle opzichten onvergelijkbaar is met het westen. "De statistische wereldvisie van de islam botst op alle fronten met de westerse cultuur en samenleving. De wereld wordt begrepen vanuit twee overheersende basisprincipes: het huis van de islam ( de islamitische wereld) en het huis van de oorlog, dat zijn de landen waar de islam nog niet heeft gezegevierd. Het is een dualistische visie op de wereld: innerlijke vrede (islam) versus oorlog en dreiging van buiten ( alle niet-islamitische landen). Bijna elke Arabier ziet de niet-islamitische wereld als een bedreiging voor de zijne. Vandaar dat deze wereld overwonnen, geÔslamiseerd moet worden. Een alomvattend gebrek aan zelfkritiek, een opgeblazen eergevoel, een lachwekkend soort arrogantie, een overdreven zelfrespect, een extreme angst om het gezicht te verliezen en een soort natuurlijk ontwikkelde geraffineerdheid om onder alles uit te weten te komen, zijn belangrijke trekken." Leugen en bedrog staan hoog in het vaandel en hoe geraffineerder men is in dit soort zaken, hoe meer aanzien men heeft.

Bronnen: Arutz-7 Editor, 18 april 2004.NAI Newsletter Jeruzalem, 19 april 2004. Zions Cry News, 20 april 2004. Israel Today, 18 april 2004. Persbureau het KNP, nieuwsbrief 734, 1 april 2004.

Toegevoegd: 24 april 2004
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies



Print deze pagina
Terug