Het Annapolis theater

Condoleeza Rice, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, had de Marine Academie in Annapolis in de staat Maryland uitgekozen als oord voor de zogenaamde Midden-Oosten conferentie. Aanwezig bij deze top waren naast IsraŽl en het PA-regiem, ook een twintigtal afgevaardigden van moslimdictaturen en andere genodigden. De reputatie van deze Marine Academie, is een paar jaar geleden nogal bevlekt geraakt door een serie opeenvolgende verkrachtingen van jonge vrouwen. Met de Midden-Oosten conferentie was er opnieuw sprake van verkrachting, nu op een schaal zoals sinds Munchen 1938 niet meer is gezien, toen de Britten en Fransen, Tsjecho-Slowakije verkwanselden aan Hitler en Mussolini. Vandaag is IsraŽl het slachtoffer en maakt George W. Bush zich sterk om een deel van IsraŽls aloude thuisland te verkwanselen aan een dodelijke vijand van het Joodse volk en de God van IsraŽl. Een corrupt en moorddadige vijand die zich ten doel heeft gesteld de staat IsraŽl te vernietigen. Volgens de huidige baas van het PA-regiem Mahmoud Abbas is vrede slechts haalbaar wanneer IsraŽl alle sinds 1967 Ďbezette gebiedení opgeeft, met inbegrip van de Golan Hoogvlakte. Passend in de plannen van Bush zei IsraŽlís premier Ehud Olmert bereid te zijn tot pijnlijke concessies.

Was aartsterrorist Jasser Arafat het knuffelbeertje van Bill Clinton, zo heeft George W. Bush, Arafats opvolger en voormalige terreurvriend Abbas in zijn armen gesloten. De PLO-baas werd als een vorst door Bush in het conferentieoord Annapolis ontvangen. Bush had warme woorden voor meneer de Ďpresidentí vanwege diens recente uitspraak de terroristen die zijn Ďmars naar de vredeí willen blokkeren, te willen aanpakken. Ook loofde Bush hem voor zijn plan de gebieden die onder zijn bestuur vallen te hervormen, en in vrede naast IsraŽl te willen leven.

Bush vindt dat de tijd rijp is voor een definitieve vredesregeling en te streven naar twee staten, IsraŽl en Palestina, levend zij aan zij in vrede en veiligheid. Hij gaf IsraŽl de opdracht de Ďbezettingí die in 1967 begon, te beŽindigen, controleposten te ontruimen en de uitbreiding van settlements te stoppen. Volgens Bush zal de Roadmap, de zogenaamde (routekaart) als leidraad dienen voor het vredesproces. Dit duivelse concept dat afkomstig is uit de koker van het "Kwartet van VierĒ, de Verenigde Staten, Rusland, Europese Unie en de Verenigde Naties, heeft IsraŽl niets dan ellende gebracht. Van de reeks Palestijnse bestuurshervormingen alsook het ontwapenen van de terreurbendes, zoals in de Roadmap geŽist, is nooit iets terechtgekomen.

Tijdens een verkiezingscampagne in mei 2000 beloofde George Bush nog dat hij IsraŽl nooit een oplossing zou opdringen in het conflict met de íPalestijnení. Na zijn ontmoeting met IsraŽlís premier Ariel Sjaron in het Witte Huis in Washington, op 20 maart 2001 herhaalde hij deze uitspraak nog eens. Maar sindsdien is zijn mening in snel tempo veranderd en heeft hij de vestiging van de PA-staat verkozen tot een van zijn top agendapunten. Drie maanden na zijn ontmoeting met Sjaron, op 24 juni 2001, presenteerde hij reeds zijn Ďtwee statení plan,, IsraŽl en Palestina, levend zij aan zij, in vrede en veiligheid" Steeds opnieuw vindt hij tijd om IsraŽl onder druk te zetten en een PA-staat te propageren in het hart van IsraŽlís aloude thuisland. De laatste jaren spreekt hij net als de internationale anti-IsraŽl lobby, openlijk van Ďbezette gebieden'. Op 20-10-2005 verklaarde hij tijdens een persconferentie, toen Abbas bij hem te gast was, dat de droom die hij deelt met de Arabische wereld op de geboorte van een moslimstaat in het hart van IsraŽlís thuisland, dichterbij de realiteit is, dan ooit tevoren. Hij maakte nog eens duidelijk dat hij al zijn invloed zal aanwenden dit te realiseren. Hij waarschuwde IsraŽl zich ervan te weerhouden Washingtonís ďvredesĒ initiatieven niet te dwarsbomen en het dagelijks leven van de ĎPalestijnení niet te hinderen, daarmee doelend op de door IsraŽl ingestelde wegversperringen en het veiligheidshek om de moordende moslimbendes buiten de deur te houden.

Bush zegt vrede in het Midden-Oosten te willen brengen en te hopen deze doelstelling vůůr het eind van zijn tweede ambtstermijn in 2008, te hebben verwezenlijkt. Condoleeza Rice raast in opdracht van haar baas, als een wervelwind keer op keer door de Midden-Oosten, zonder tot dusver ook maar iets te hebben bereikt net als al haar voorgangers. Volgens Rice begrijpt Bush weliswaar dat sommige delen van de grond aan IsraŽl toebehoren, maar dat het afgelopen moet zijn met de uitbreiding van de Ďnederzettingení, in de Ďbezette gebiedení en dat er een begin gemaakt moet worden met het ontmantelen van Ďillegale buitenpostení. ĒWij willen duidelijk zijn dat wij van onze vrienden in IsraŽl verwachten dat ze niets doen wat een definitieve vredesregeling in de weg staatĒ, aldus Rice. Tijdens een bezoek aan Ramíallah, prees zij het PA-regiem voor hun positieve wil richting IsraŽl en noemde zij de vorming van een PA-staat het enige pad dat naar vrede leidt.

De ervaring heeft inmiddels geleerd dat een dergelijke staat alleen maar zal leiden tot meer geweld. Ooit lanceerde Rice het werkelijk idiote voorstel om zoín duizend PA-terroristen een pensioen van honderd dollar per maand uit te betalen wanneer zij bereid zouden zijn de wapens in te leveren en een eerbaar beroep te kiezen. Het gaat om misdadigers die zich schuldig hebben gemaakt aan het vermoorden van onschuldige IsraŽlische burgers en verantwoordelijk zijn voor duizenden getraumatiseerde IsraŽliís.

De bemoeienis van de opeenvolgende Amerikaanse regeringen, hebben IsraŽl niets dan ellende gebracht. Toen Arafat in 1993 de handen schudde van IsraŽlís premier Rabin voor het Witte Huis in Washington na ondertekening van de Oslo-akkoorden, ging er een brede grijns door de Arabische wereld. Dit omdat de westerse mens zo naÔef is te geloven dat het ondertekenen van papieren en het schudden van handen een bevestiging is van gemaakte afspraken. Keer op keer heeft het PA-regiem al laten zien dat het volkomen onbetrouwbaar is en dat overeenkomsten geen enkele waarde hebben. IsraŽl en haar Ďbondgenotení worden gezien als clowns, die men makkelijk voor de gek kan houden. Praktisch alle belangrijke uitgangspunten van de Oslo-akkoorden zijn door Arafat en zijn moorddadige volgelingen, aantoonbaar geschonden. Ook de door Bush opnieuw uit de mottenballen gehaalde Roadmap heeft IsraŽl in het verleden niets dan dood en verderf gebracht. Beestachtige moordpartijen als antwoord op IsraŽls bereidheid serieus naar vrede te zoeken.

Vertegenwoordigers van de Amerikaanse regering zoals Christopher, Baker, Albright, Zinni, Powell, Kurtzer, Tenet, Burns, Wolfowitz en Berger, hebben er alles aan gedaan in opdracht van hun bazen de duivelse Oslo-akkoorden en de Roadmap door IsraŽlís strot te duwen. Nu is het de beurt aan James L. Jones de vierde VS Generaal.Volgens Bush staat de wereld nu aan de vooravond van een grote historische gebeurtenis, ďde creatie van een vredige en democratische ĎPalestijnseí staatĒ. Condoleeza Rice moet in opdracht van Bush de beide partijen nauwlettend in de gaten houden om er zeker van te zijn dat zijn plannen volledig ten uitvoer worden gebracht en niet worden vertraagd door wat voor reden dan ook. Voor CNN zei Rice: ďIk zie twee staten, in vrede levend naast elkaarĒ. Zij roemde Abbas voor zijn ďonafgebroken inspanningení om vrede met IsraŽl te bereiken en te streven naar recht en orde in de gebieden die onder zijn controle staanĒ. De ervaring heeft geleerd dat slechts IsraŽl zich aan de afspraken dient te houden, en dat het PA-regiem ongestoord mag doorgaan met bloedvergieten en de boel te belazeren.

Bush heeft IsraŽl gedwongen Gaza te ontruimen en te overhandigen aan Mohammedís gewelddadige volgelingen. Daarmee is hij medeplichtig aan het ontstaan van de terreurstaat Hamastan op de ruÔnes van het Bijbelse Gaza van waaruit dagelijks raketten op IsraŽl worden afgevuurd. Wanneer PA-doodseskaders weer hebben toegeslagen, roept Bush IsraŽl op terughoudendheid te betrachten om het zogenaamde vredesproces niet te frustreren. Volgens Bush veroordelen de Ďgematigde moslimsí het islamitische terrorisme, maar daar is in de praktijk nog nooit iets van gebleken want geen enkele islamitische leider of Arabisch land, heeft tot dusver de dagelijkse raketbeschietingen en beestachtige moorden op onschuldige IsraŽlische burgers veroordeeld. De duivel is de geesten van het PA-regiem en haar volgelingen aan het klaarstomen voor de laatste finale slag. Er bestaat geen enkele kans op een blijvende vrede want het PA-regiem van Abbas is net als dat van zijn voorganger Arafat, uit op volledige vernietiging van de staat IsraŽl. Het zijn bittere vijanden van het Joodse volk en zullen nooit instemmen met een definitieve vredesregeling.

De telgen uit het meer dan 3000 jaar oude geslacht van Jakob zijn na bijna 2000 jaar diaspora terug in het land dat God voor eeuwig aan hen heeft toegewezen. Nergens in de Bijbel is iets te vinden dat het land ook aan de Arabieren is belooft. De Arabieren hebben geen enkele connectie met het Heilige Land, ook niet die Arabieren die zich vandaag ĎPalestijnení noemen. De bewering van IsmaŽlís afstammelingen dat ze aanspraken op dit kleine stukje land kunnen maken, is een typische Arabische leugen en historisch volkomen onjuist. De Bijbelse God heeft dit kleine gebied aan de Middellandse Zee voor Zichzelf verkozen. Het is het "hart van de wereld", "de navel der aarde" als een eeuwig erfdeel bestemd voor de nazaten van Abraham, Isašk en Jakob.In dit land werd een groot deel van de Bijbel geschreven en dit land is in 1948 volkomen terecht weer in bezit gekomen van de kinderen van IsraŽl. Zoals de machtigen geprobeerd hebben de Indianen, kortom alle niet passende elementen in de wereld uit te roeien, zo zijn ze thans bezig onder genot van kaviaar, champagne en subtiele moppen, met het verkwanselen van IsraŽlís Goddelijke erfrecht.

Bronnen: Jeruzalem Newswire, 20 december 2004, 3 en 7 februari 2005. The Golden Report, 6 februari 2005. Israel Heute Newsletter, 5 december 2004 en 4 februari 2005. ZionsCry News, 1 en 7 februari 2005. Arutz-7 Editor, 21 november 2004, 1 en 4 februari 2005. Women in Green, 15 augustus 2004. Middle East Newsline, 4en 26 april 2005. http://cuttingedge.org 27 mei 2005. http://menewsline.com 29 mei 2005 ďBush plans to monitor Israeli withdrawl. Zions Cry News, 27 mei 2005. WorldNet Daily, 22 april 2005. Jerusalem Newswire, 28 april en 26 mei 2005. Israel Heute, 28 april 2005. Israel today, 17 mei 2005. GAMLA Staff, 31 maart 2005. Jerusalem Newswire, 15 juni en 25 juli 2005. Middle East Newsline, 4 april 2005. One Jerusalem, 24 juni 2005. Zions Cry News, 8 en 29 juni en 17 augustus 2005. Arutz-7 Editor, 6 april en 29 mei 2005. Israel Heute Newsletter, 20 mei en 8 juli 2005. Jerusalem Post, 12 augustus 2005. Israel Today Newsletter, 15 augustus 2005. WorldNet Daily, 6 augustus 2005. Israel Today Headline News, 22 augustus 2007. Unity Coalition for Israel, 30 september 2007. Emet News Service, 24 september 2007.


Toegevoegd: 15 december 2007
Uit de nieuwsbrief van: FranklinTerHorst.nl


Print deze pagina
Terug