IsraŽls noordgrens - oorlog aan de horizon

De grens tussen IsraŽl en Libanon, gezien vanuit Libanese zijde. In de verte een IsraŽlische uitkijkpost. Terwijl wereldwijd de aandacht uitging naar een crisis tussen de VS en IsraŽl en de mislukte poging om de PA met IsraŽl te laten praten, vonden onlangs verontrustende ontwikkelingen plaats aan IsraŽls noordelijke front. Een van die ontwikkelingen was de Syrische levering van een nieuw type luchtdoel afweerraketten aan Hezbollah. Dit leidde bijna tot een IsraŽlische aanval op het konvooi dat de raketten afleverde. De uitbraak van een nieuwe oorlog met Hezbollah, waarbij dit keer ook SyriŽ betrokken zal zijn, lijkt een kwestie van tijd. De reden voor de recente escalatie is - ook hier- de wijziging in de Amerikaanse politiek ten opzichte van het Midden Oosten en de uitbreiding van de Iraanse invloed.

De spanningen tussen SyriŽ en IsraŽl liepen in het begin van februari al hoog op in een verbale oorlog. De SyriŽrs dreigden IsraŽl toen met een totale oorlog, omdat IsraŽl niet serieus zou zijn over vrede. De IsraŽlische minister van buitenlandse zaken Lieberman waarschuwde daarop Assad dat hij niet alleen verslagen zou worden in een oorlog, maar ook zou worden verdreven uit SyriŽ. Uiteindelijk legde premier Netanyahu zijn ministers een spreekverbod op om verdere escalatie met SyriŽ te voorkomen.

De brand leek nauwelijks geblust toen Hezbollah leider Hassan Nasrallah nieuwe olie op het vuur gooide in een toespraak op Al Manar TV op 16 februari. Hij richtte zich in die toespraak rechtstreeks tot IsraŽl en dreigde met ďonconventioneleĒ acties en de vernietiging van IsraŽlische infrastructuur in het geval van een nieuwe oorlog. Eind maart liet hij opnieuw van zich horen toen hij zich mengde in de explosieve situatie rond Jeruzalem en de Palestijnen opriep om ď de El Aksa moskee te verdedigenĒ. Dit is Midden Oosten codetaal voor de oproep om oorlog tegen IsraŽl te beginnen.

Eind februari vond in Damascus een top plaats tussen de leiders van Iran, SyriŽ, Hezbollah en - volgens sommige bronnen- Hamas leider Mashal. De ontmoeting kwam een paar dagen na een Amerikaans Syrische toenadering die voor ontspanning had moeten zorgen en eventueel het initiŽren van nieuwe vredesbesprekingen tussen SyriŽ en IsraŽl. VS gezant William Burns was echter nauwelijks vertrokken of Assad en Achmadinejad dreven openlijk de spot met de nieuwe Amerikaanse politiek ten opzichte van SyriŽ. Op een persconferentie met Achmadinejad zei Assad dat iedere poging om Syrie los te weken uit het bondgenootschap met Iran verspilde tijd zou zijn.

Op het militaire vlak was het de afgelopen maanden niet minder turbulent. Nadat het de jaren na de tweede Libanon oorlog relatief rustig was gebleven, vonden er de laatste tijd opnieuw incidenten plaats. Op 26 december 2009 werd door Unifil een eenheid van Hezbollah betrapt op het opslaan van explosieven op nauwelijks een kilometer van de IsraŽlische grens.

In het begin van 2010 werden volgens Janes Defence door SyriŽ M-600 geleide raketten aan Hezbollah geleverd die een bereik hebben van 250 kilometer. Later werd door Hezbollah/Iran expert Ronen Bergman gemeld dat IsraŽl op het laatste moment een aanval afblies op een konvooi met luchtdoel raketten dat onderweg was uit SyriŽ naar Libanon. David Schenker een onderzoeker van het Washington Institute for Near East policy bevestigde de Syrische levering van Russische portable luchtdoelraketten van het type Igla-S aan Hezbollah in die periode. Op de website van Hezbollah werd onlangs melding gemaakt van beschietingen van IsraŽlische gevechtsvliegtuigen door het Libanese leger tijdens vluchten boven Libanon.

IsraŽl hield kort geleden een geheime oorlogssimulatie oefening onder de codenaam Firestone 12. De oefening was gebaseerd op het concept van een regionale oorlog die Hezbollah zou uitlokken om de aandacht af te leiden van het Iraanse nucleaire project. Dit gebeurde waarschijnlijk ook in juli 2006 toen de G8 een top zou houden over sancties tegen Iran en daags voor dat overleg Hezbollah IsraŽl aanviel. De oefening zou oorspronkelijk het oproepen van grote aantallen reservisten hebben moeten omvatten, maar door de spanning in het gebied werd dat door de legertop geannuleerd.

De huidige escalatie is toe te schrijven aan een aantal factoren. Ten eerste is er de toenadering tot SyriŽ door de VS en de EU, het gevolg daarvan is dat Assad bevrijd is van de jarenlange druk op zijn regime. Zoals al eerder bleek, vertaalt zich dat in Assadís roekeloze gedrag in de regio. De grip op Libanon is weer terug en veroorzaakte zelfs het ďoverlopenĒ van zijn voormalige vijand in Libanon, Druzen leider Whalid Jumblatt. Op de Arabische top in LibiŽ riep Assad openlijk de Palestijnen in de West Bank op om terug te grijpen op gewapend verzet. Ook toonde hij zich voorstander van ďandere maatregelenĒ tegen IsraŽl.

De tweede factor van betekenis is de rol van Iran in het gebied. De invloed van Iran op SyriŽ en Hezbollah is gegroeid in plaats van afgenomen. In SyriŽ is dat ook merkbaar aan een toenemende islamisering onder de bevolking. De top in Damascus liet zien dat er geen sprake is van matiging in de politiek ten opzichte van IsraŽl. Het tegendeel is eerder waar, de partijen liggen op een confrontatiekoers. De opmerkingen over het spoedige verdwijnen van IsraŽl door middel van ďhet verzetĒ (resistance) die uit Teheran blijven komen hebben betrekking op de terreurbewegingen die tegen IsraŽl vechten. SyriŽ ziet zich zelf als de leider van het ďverzetĒ tegen IsraŽl.

Nu de druk op het nucleaire programma weer groeit, zou Iran zeer wel kunnen aansturen op escalatie van de fronten in IsraŽl. Daarbij speelt een rol dat men de positie van IsraŽl in de regio als verzwakt beschouwd na de openlijke crisis tussen de VS en IsraŽl.

IsraŽl houdt ernstig rekening met een nieuwe proxy oorlog tegen Hezbollah. Die zal zoals gezegd niet beperkt blijven tot Libanon. SyriŽ en Libanon is door IsraŽl duidelijk gemaakt dat zij verantwoordelijk zullen worden gehouden voor agressie door Hezbollah. Hamas zal zich vrijwel zeker mengen in een dergelijk conflict. SyriŽ bereidt zich sinds de tweede Libanon oorlog voor op een dergelijke oorlog. Het Syrische leger is naar Hezbollah model omgevormd en men richt zich massaal op raketbewapening.

De Amerikaanse pogingen om SyriŽ los te weken uit het pact met Iran lijken daarom gebaseerd op wishful thinking. Ook hier was het idee dat het opstarten van een vredesproces met IsraŽl zou gaan werken als wondermiddel voor alle problemen in dit deel van de regio.

In de realiteit van het huidige Midden Oosten komt een dergelijke aanpak echter als een boemerang terug in de vorm van nog meer extremisme en verbetenheid om IsraŽl de genadeklap toe te brengen.

Achmadinejad lijkt beter te beseffen hoe het Midden Oosten werkt. In een recente toespraak zei hij dat degene die het ďlaatste woordĒ heeft in het Midden Oosten uiteindelijk het laatste woord zal hebben in de hele wereld. De vraag luidt wie het laatste woord heeft in het Midden Oosten, zei hij. Het antwoord hierop (Iran) is voor iedereen zichtbaar vandaag, aldus de Iraanse president.

De realiteit in het Midden Oosten kent IsraŽl maar al te goed. Vandaar dat vanaf volgende week nationaal de gasmaskers weer worden uitgedeeld. Tegelijkertijd wordt er koortsachtig gewerkt aan de introductie van nieuwe raketafweer systemen.

Bron: Christenenvoorisrael.nl
Toegevoegd: 23 april 2010



Print deze pagina
Terug