Het grote obstakel voor vrede?

Joodse nederzetting Al bijna twee decennia lopen de vredesbesprekingen tussen de Palestijnse Autoriteit en IsraŽl, terwijl de bouw in de joodse nederzettingen voortging. Zo nu en dan klaagde het Palestijnse leiderschap over de bouw, maar er is nooit een grote ophef gemaakt over deze kwestie. Evenmin heeft men gedreigd om het vredesproces op te schorten. De Palestijnse leiders Ďvergatení het zelfs, toen zij de Oslo-akkoorden met IsraŽl in 1993 ondertekenden, om te eisen in de overeenkomst dat IsraŽl zich zou verbinden tot stopzetten van de bouw in de nederzettingen.

Palestijnse leiders die leven op de Westelijke Jordaanoever kunnen niet zeggen dat ze nooit bulldozers aan het werk zagen in de nederzettingen. Palestijnse president Mahmoud Abbas woont niet ver af van een nederzetting in de buurt van Ramallah. Vanaf zijn balkon, zag hij hoe de Bet El nederzetting groeide in de afgelopen twee decennia. Het is onmogelijk om over de hele Westelijke Jordaanoever te reizen zonder de bouwwerkzaamheden op te merken in de nederzettingen.

Abbas en zijn voorganger, Yasser Arafat, hebben gepraat en gewerkt met IsraŽl, terwijl de bouw werd voortgezet. Tot twee jaar geleden onderhandelde Abbas met de voormalige premier Ehud Olmert en zijn minister van Buitenlandse Zaken, Tzipi Livni, terwijl de nederzettingen werden uitgebreid. Ironisch genoeg is er onder de regering-Olmert meer gebouwd in de nederzettingen dan onder de Ďrechtseí regering van Benjamin Netanyahu.

Dus hoe kon dan de kwestie van de nederzettingen uitgroeien tot de ďgrote obstakel voor vrede?Ē

Sommige Palestijnen zeggen dat de nederzettingen alleen een groot probleem werden toen de Amerikaanse regering en andere westerse regeringen begonnen met een bevriezing te eisen voor de bouw in de nederzettingen.

De Palestijnse leiders kunnen het zich geen situatie veroorloven waarin presidenten Barack Obama en Sarkozy Nicola meer Palestijns lijken dan de Palestijnen zelf, met name als het gaat om de kwestie van de nederzettingen.

Het is geen negeren over het feit dat de nederzettingen een probleem zijn voor de Palestijnen. Maar om te zeggen dat de nederzettingen het belangrijkste obstakel zijn voor de vrede, is een overdrijving.

Als de schikkingen daarover echt het belangrijkste obstakel is voor de vrede, waarom kreegt de vrede dan niet de overhand toen IsraŽl alle nederzettingen vernietigde in de Gazastrook en meer dan 8.000 Joden daar verdreef?

In IsraŽl is er sprake deze dagen over de oprichting van drie grote nederzettingenblokken op de Westelijke Jordaanoever in een permanente deal met de Palestijnen. De meeste IsraŽliís weten dat veel van de nederzettingen zullen moeten worden ontmanteld en hun bewoners moeten verhuizen naar die drie grote blokken: Maíaleh Adumim, Gush Etzion en Ariel.

Dit betekent dat IsraŽl de controle wil houden over 10-15% van de Westelijke Jordaanoever na ondertekening van een vredesverdrag met de Palestijnen. In een dergelijk geval moeten de Palestijnen eisen dat IsraŽl hen compenseren met dezelfde hoeveelheid land, of zelfs meer van IsraŽl grondgebied. Sommige IsraŽliís hebben het idee al onderschreven, wat zij omschrijven als een ďuitruil van land.Ē

Aangezien de Westelijke Jordaanoever geen Mekka of Medina is, moeten de Palestijnen ook geen probleem maken van territoriale concessies op dit gebied. Vrede kan nooit bereikt worden, zowel door de IsraŽliís als door de Palestijnen, tenzij men akkoord gaat met territoriale concessies. Een Palestijn of IsraŽliŽr die gelooft dat hij 100% krijgt, leeft in een illusie.

De belangrijkste obstakel voor vrede zijn degenen die proberen om de instabiliteit en oorlog te creŽren in het Midden-Oosten. De belangrijkste obstakel voor vrede is Iran en de radicale moslims die IsraŽl willen vernietigen, en geen vrede willen sluiten. Zij zijn nu de grootste bedreiging voor de vrede, omdat zij ook dreigen de gematigde Arabische of moslim mens te doden, die streeft naar vrede met IsraŽl.

Bron: www.wimjongman.nl
Toegevoegd: 7 november 2010



Print deze pagina
Terug