Reagan noemde hem “De dolle hond van het Midden-Oosten”

Tijdens zijn eerste toespraak na de val van de Egyptische leider Hosni Moebarak, riep de Libische dictator Moeammer Gaddafi de Palestijnen op in opstand te komen tegen de Joodse staat. Daarnaast riep hij de Palestijnse vluchtelingen op “de grenzen van Israël te overspoelen”. “De Palestijnse vluchtelingen moeten munt slaan uit de golf van protesten die thans het Midden-Oosten overspoelen”, aldus Gaddafi. Niet alleen Gaddafi maar ook de wereldleiders staan erop dat de vluchtelingen met hun nageslacht, bij elkaar zo’n vier miljoen mensen, weer naar hun huizen in Israël kunnen terugkeren. Ook riep Gaddafi de Moslimlanden op de krachten te bundelen tegen het verfoeide Westen die volgens hem tot de vijanden van de islam gerekend moeten worden. Inmiddels rommelt het ook in zijn eigen land en zond Al Jazeera op dinsdag 16 februari beelden uit van gewelddadige protesten in de Libische plaats Benghazi. Hier waren duizenden mensen op de been die de politie met stenen bekogelden.

Wat was hij blij met de verkiezing van Barack (King) Hoessein Obama, die door hem ‘onze man in het Witte Huis’ werd genoemd. "De moslimwereld heeft de verkiezing van Obama met enthousiasme ontvangen omdat zij weten dat hij van oorsprong stamt uit een moslimfamilie mogelijk zelfs van Arabische afkomst” aldus Kaddafi. Ook noemde hij de relatie met de Verenigde Staten “uitstekend” en bedankte hij het Amerikaanse volk ”de zoon Barack Hoessein Obama te hebben gekozen”. De Washington Post schreef op 27 april 2010: “President Obama geniet de steun van één van ’s werelds meest prominente leiders”. Het is de Libische dictator en broeder Moammer Kaddafi.

Kaddafi, wiens lijfwachten voornamelijk bestaan uit vrouwen, stamt uit een familie van nomadische Bedoeïenen en is geboren in Sirti in juni 1942. Hij kwam op 1 september 1969 via een militaire staatsgreep aan de macht en vestigde vervolgens een islamitische dictatuur in Libië. Sinds 15 januari 1970 regeert hij Libië met ijzeren hand. Hij ziet zichzelf niet alleen als leider van Libië, maar ook als leider van de gehele Arabische wereld. Begin jaren zeventig droomde hij hardop van een Groot-Arabisch Imperium, het zogeheten panarabisme dat in die jaren erg populair was in het Midden-Oosten. Zo richtte de kolonel in 1972 de “Federatie van Arabische Republieken” op die bestond uit Libië, Egypte en Syrië. De federatie liep snel op de klippen, voornamelijk door onenigheid wie de leider van deze federatie zou moeten worden. In 1974 probeerde hij het opnieuw met het Tunesië van Habib Bourguiba, maar ook die poging bleek slechts een kort leven beschoren. Ook riep hij zichzelf al eens tot ‘koning der koningen van Afrika’ uit. Hij bestuurd Libië volgens zijn zogeheten Derde Universele Theorie die hij heeft vastgelegd in het Groene Boekje (1976). Daarin heeft hij de islam verweven met socialisme.

Vanaf het moment dat hij aan de macht kwam, mochten diverse terreurbewegingen op zijn steun rekenen waaronder de Palestijnse terreurbeweging PLO van de toenmalige terrorist Jasser Arafat. Nadat de Egyptisch president Anwar Sadat in 1979 een vredesverdrag met Israël had gesloten, nam zijn steun aan de PLO nog verder toe. Kaddafi wordt onder meer in verband gebracht met de Palestijnse terreurgroep Zwarte September die tijdens de Olympische Spelen op 4 en 5 september in München 1972, een bloedbad aanrichtte onder de Israëlische sportdelegatie, waarbij elf sportlui werden vermoord. Daarnaast wordt zijn naam in verband gebracht met aanslagen op vliegtuigen op de vliegvelden van Wenen en Rome en niet te vergeten het opblazen van de Pan Am Flight 103 boven het Schotse Lockerbie in 1988, waarbij 270 doden te betreuren waren. In 2003 bekende hij verantwoordelijkheid voor de ramp en accepteerde en $ 2,7 miljard te betalen aan de nabestaanden.

In de tachtiger jaren raakte Kaddafi in conflict met verschillende buurlanden. Zo bemoeide hij zich met de burgeroorlog in het buurland Tsjaad en hielp hij de Oegandese dictator Idi Amin bij diens inval in Tanzania en de verzetsbeweging Polisario in de Spaanse Sahara. Idi Amin, ook wel de Slager van Afrika genoemd kon wegens zijn anti-imperialistische stellingname en omdat hij moslim was, voluit op de sympathie en steun van Kaddafi rekenen. Ook geldt hij nog steeds als een steunpilaar van het regime van Robert Mugabe in Zimbabwe. In Liberia zijn onder de door Kaddafi getrainde en gefinancierde, Charles Taylor, bij tienduizenden de armen en benen afgehakt. Mensen werden op palen gespietst en langs de toegangwegen naar de hoofdstad Monrovia te kijk gezet.

In 1979 kreeg Kaddafi ruzie met Amerika en in 1984 met Groot-Brittannië. Op 14 en 15 april 1986 bombardeerden Britse en Amerikaanse vliegtuigen een vermeende terroristische basis in Tripoli en Benghazi; hierbij vielen 37 doden, waaronder een vijftien maanden oud dochtertje van Kaddafi. In oktober 1993 overleefde hij een aanslag op zijn leven door 2000 militairen. De voormalige Amerikaanse president Ronald Reagan noemde hem "de dolle hond van het Midden-Oosten”.

Begin 2004 verraste hij de wereld plotseling met de mededeling af te zien van de ontwikkeling van massavernietigingswapens en van terrorisme. Prompt werd hij door de wereldleiders waaronder met name de Britse leiders, tot ‘vredesduifje’ gebombardeerd. Westerse diplomaten liepen de deur bij hem plat om zaken met hem te doen. Vooral de Britten profiteerden hiervan. Kaddafi zei dat zijn land het initiatief wilde nemen bij het tot stand komen van "een nieuwe wereld zonder massavernietigingswapens en terrorisme", zo meldde het Libische persbureau Jana.

De handelsbetrekkingen van Groot-Brittannië waren er ook de oorzaak van Abdel Baset Al-Megrabi, die in 2001 tot levenslang is veroordeeld voor de aanslag op het vliegtuig boven Lockerbie, op valse gronden werd vrijgelaten. Deze vrijlating speelt een belangrijke rol betreffende meerdere handelscontacten die Libië en Groot-Brittannië met elkaar hebben afgesloten. Dat zegt de zoon van Kaddafi, Saif al-Islam. “Bij alle handelscontracten rond olie en gas met de Britse regering kwam “De Lockerbie bomber” steeds opnieuw op de onderhandelingstafel”, aldus Saif al-Islam. De Britse regering ontkent dat met klem en zegt dat zij niet bij de vrijlating betrokken is geweest. “Er is tussen de regering van het Verenigd Koninkrijk en Libië geen enkele afspraak gemaakt met betrekking tot de zaak-Megrahi en de commerciële belangen in dat land” aldus de toenmalige minister van Buitenlandse zaken Milleband.

Een uitgelekt ambtsbericht heeft de Britse regering echter ernstig in verlegenheid gebracht omdat volgens de Amerikanen Groot-Brittannië door Libië onder zware druk is gezet de Lockerbiebomber vrij te laten. Gadaffi dreigde dat, als de aan ‘kanker’ leidende Abdel Baset Al-Megrahi in Schotland zou overlijden, de handelsrelatie met het Verenigd Koninkrijk volledig zou worden stilgelegd. Ook bedreigde hij de Britse diplomaten in zijn land. Volgens het Amerikaanse ambtsbericht was de Britse regering zo bang dat Kaddafi zijn dreigementen zou waar maken, dat de Britten van de terrorist af wilden. Megrahi werd zogenaamd vrijgelaten op ‘humanitaire gronden’ omdat hij binnen een jaar zou sterven. Hij leeft echter nog steeds en maakt sinds zijn vrijlating een opmerkelijk genezingsproces door. Abdel Basset al-Megrahi werd door Kaddafi’s, zoon Saif Al-Islam, als een held in Tripoli ontvangen. Zijn gezondheidstoestand is volgens zoonlief sinds zijn vrijlating “buitengewoon verbeterd''.

In februari 2010 veroorzaakte Kaddafi een hoog opgelopen ruzie met Zwitserland vanwege een door de Zwitsers democratisch genomen besluit om de bouw van minaretten te verbieden. Een onterechte woede daar christelijke heiligdommen in de moslimwereld, als ze er al zijn, met vernietiging bedreigt worden door hordes analfabeten aangemoedigd door gestoorde en corrupte dictators. Kaddafi riep iedere moslim op tot een heilige oorlog tegen de Zwitsers. Het gevaar van deze oproep zit in de invloed dat dit soort figuren heeft op moslims binnen de EU landen.

In een toespraak op 10 april 2006 zei Kaddafi op de Arabische zender Al Jazeera in Timboektoe, de hoofdstad van Mali “dat de islam binnen enkele tientallen jaren geheel Europa zal overnemen.” “Wij hebben al 50 miljoen moslims in Europa. Er zijn duidelijke tekenen dat Allah de moslims de overwinning zal schenken over Europa- zonder zwaard, zonder geweren en zonder verovering. De 50 miljoen moslims zullen dit werelddeel in een moslimcontinent veranderen. Wanneer Turkije tot de EU wordt toegelaten, zullen er nog eens 50 miljoen bijkomen. Albanië, met een moslimmeerderheid en Bosnië, waarvan de helft van de bevolking uit moslims bestaat, kloppen ook aan de deur van Europa.” Volgens de Libische leider heeft Europa zich in een netelige situatie gemanoeuvreerd, evenals Amerika. “Zij zullen op den duur akkoord moeten gaan geheel islamitisch te worden of anders de oorlog aan de islam te verklaren''. Gadaffi benadrukte dat de lessen van Mohammed niet alleen van toepassing zijn op moslims, maar op de hele wereldbevolking. “Met Mohammed's komst zijn alle bestaande religies komen te vervallen en dienen daarom alle wereldburgers moslim te worden”, aldus Gadaffi. Volgens hem hebben het Oude testament en het Nieuwe testament geen enkele waarde meer omdat ze zijn vervangen door de koran.

In april 2010 was Gadaffi gastheer tijdens de 22ste conferentie van de Arabische Liga en natuurlijk stelde hij het bestaan van Israël aan de orde. De Liga besloot haar standpunten ten aanzien van Israël niet te wijzigen, en bevestigd dat Israël onder geen enkele voorwaarde mag worden erkend, ook niet als de regering in Jeruzalem aan alle internationale eisen tegemoet zal komen en er een vredesverdrag wordt gesloten. Hoofddoel is nog steeds de 'bevrijding' van héél Palestina en de vernietiging van de Joodse staat. De conferentie concentreerde zich met name op de status van Jeruzalem, die door de Liga als een 'Arabische stad' wordt beschouwd. 'Oost Jeruzalem is een integraal onderdeel van de bezette Palestijnse gebieden van 1967. Alle procedures die de bezettende Israëlische autoriteiten uitvoeren zijn daarom illegaal, en verandert niets aan zowel de legale status van de nog steeds bezette stad als de politieke status als hoofdstad van Palestina.' Kaddafi pleitte voor een Arabische staat onder de naam Isratine en zei dat een goede oplossing te vinden, “want ik ben begaan met het lot van de Joden” .

De profeet Ezechiël meldt dat zich onder Gogs krijgsbenden ook de Puteeërs van de partij zullen zijn. (Ezechiël 38:5) Het gaat om de bewoners van de huidige landen Algerije, Tunesië en Libië. Put is een nakomeling van Cham, de zoon van Noach.


Toegevoegd: 20 februari 2011
Uit de nieuwsbrief van: FranklinTerHorst.nl


Print deze pagina
Terug