Het Midden-Oosten: een kokende pot

De volksopstanden in de islamitische wereld, eerst in TunesiŽ, daarna in Egypte, Jemen, JordaniŽ, Bahrein en LibiŽ... en wie weet wat er nog meer volgt, trekken alle aandacht. Want wat zal de uitkomst zijn van de revolutie. Het volk schreeuwt om het aftreden van dictatoriale presidenten en corrupte regeringen, maar een alternatief om het ontstane vacuŁm op te vullen is er niet. Ook in Iran was er in 2009 een massale volksopstand tegen de dictators en volksverlakkers, maar het werd niets. Nu kan het wel alle kanten uit! En IsraŽl zit er midden in.

Als u dit artikel leest zijn we al bijna vier weken na de dag dat ik dit opschreef. Toch kunnen we aan de belangwekkende ontwikkelingen in de islamitische wereld van het Midden-Oosten niet voorbijgaan. TunesiŽ stuurde de president naar huis en het wachten is op nieuwe politieke ontwikkelingen in dat land. TunesiŽ zette andere moslimlanden in ieder geval aan tot actie tegen hun eigen dictatoriale regeringen, Egypte voorop. Straks misschien ook Marokko, waar een dictatoriale koning regeert, die zich boven alle kritiek verheven kan voelen. Net als in JordaniŽ is de Marokkaanse koning ver verheven boven de kritiek van de straat. Die kan zich richten op de ministers en andere politici, maar de koning lijkt daar onaantastbaar. Die onaantastbaarheid geeft hem instrumenten om zijn politieke en commerciŽle activiteiten te legitimeren.

Misschien heeft dat wel te maken met de islamitische religie en de plaats die de koning daarin heeft. Dat is tevens de grootste factor om zijn politieke functies te verdedigen. Want hij heeft nogal wat petten op, deze Marokkaanse koning, Mohammed Ben Al-Hassan. Hij is, als rechtstreekse afstammeling van de profeet Mohammed - zegt men, maar er zijn er meer die dat claimen - niet alleen de hoogste geestelijke leider van zijn land, maar hij is ook opperbevelhebber van het Marokkaanse leger, minister van defensie, voorzitter van de Hoge Raad, minister van Justitie, Buitenlandse zaken, Binnenlandse zaken en Islamitische zaken. Hij bezit op zijn persoonlijke bankrekening, volgens het Amerikaanse blad Forbes, zoín slordige twee miljard dollar. Via zijn familie zit hij in de top van tal van grote bedrijven in de bouw, in de levensmiddelenbedrijven, in het toerisme, in de grondstoffenhandel en in de mobiele telefonie. Die bankrekening groeit snel en fors aan. De koning is nog jong, dus hij kan nog veel geld zien binnenkomen op zijn buitenlandse rekeningen.

Niemand kan kritiek uitoefenen en wie het wel doet zal dra achter de tralies verdwijnen, of zoals een tijdschrift vorig jaar overkwam, failliet gaan. Want de koning kan bijna het hele bedrijfsleven verbieden in dat blad te adverteren en dat deed Zijne Majesteit dan ook. Dus ging het blad failliet. Wie niet dieper kijkt dan oppervlakkig zal de indruk krijgen van een democratisch land. Wie op onderzoek uitgaat, zal zien dat alle macht in handen is van de koning en een corrupte kliek eromheen. Maar zal ook Marokko massaal de straat op gaan? En tegen wie protesteren ze dan? En wie is het doel van de protesten in IordaniŽ? En hoe zal de nabije toekomst van Khadafii van LibiŽ zijn, want ook daar gist het behoorlijk in de volksmassaís.

Midden in de kokende golven van de massaís zit IsraŽl. Voor IsraŽl moeten we altijd weer het Woord van God raadplegen, omdat het allemaal langs de lijnen van de profetie loopt. Die opgezweepte massaís worden in de Schrift benoemd met de golven van de zee. Die golven worden door de vier winden des hemels opgezweept en uit de zee rijzen vier grote dieren op. Zij vertegenwoordigen wereldrijken en wel die wereldrijken die in een relatie staan tot IsraŽl (DaniŽl 7:2 e.v.).

IsraŽl heeft een vredesverdrag met Egypte. Men spreekt overal in dit verband van een koude vrede. Het islamitische volk van Egypte, dat ook voortdurend de vier miljoen christenen in het land dwarszit en soms ook direct aanvalt, heeft een ongekende haat jegens IsraŽl. Televisieprogramma's en schoolboeken, al voor heel jonge kinderen, steken de Jodenhaat niet onder stoelen of banken. Daarom brengt dat vredesverdrag voor IsraŽl niets op. De profeet Jesaja laat ons al weten dat de Here, de God van IsraŽl, ook tegen zoín verbond is. Dat is niet uit Mijn Geest, laat Hij bij monde van Jesaja weten (Jesaja 30:1). Dat was toen zo en zal vandaag niet anders zijn. Jesaja roept IsraŽl op de Here te raadplegen (:2).

IsraŽls heil ligt niet in Egypte en niet in een vredesverdrag met Egypte dat door een nieuw regime ook zomaar kan worden opgezegd. ĎOok in Egypte zult gij beschaamd uitkomení (Jeremia 2:36). IsraŽls heil is gelegen in de aanstaande komst van de Vredevorst en met Hem het Vrederijk (Jesaja 31:1 e.v.)!

Nu zien we de opgezweepte volkerenzee in het Midden-Oosten. Dit kan tot allerlei onverwachte en politiek gezien, tot allerlei ongewenste ontwikkelingen leiden. Alom wordt al gesproken over de macht van de Egyptische Moslimbroederschap. Juist deze fundamentalistische moslims werden door Moebarak met de mitrailleur bestreden. Hun politieke partij is verboden. Gedurende de volksopstand zijn zij rustig en op de achtergrond gebleven, maar ook dat kan veranderen. Zij hebben dezelfde kleur als Hamas in Gaza. Hamas is uit de Egyptische Moslimbroederschap voortgekomen. Hamas heeft in haar handvest staan dat niet alleen de staat IsraŽl moet worden vernietigd, maar dat alle Joden in de hele wereld moeten worden uitgeroeid. Zij citeren daarbij, jawel(!), teksten uit de koran! En zo is ook de Moslimbroederschap. Politieke correctheid benoemt deze werkelijkheid niet, desalniettemin is het een werkelijkheid!

En dan is er nog SyriŽ. Ook daar bewegen zich allerlei krachten onder het oppervlak, die laten zien dat het daar ook de kant van Egypte op kan gaan. Op dit moment worden de parlementsgebouwen extra bewaakt, omdat via de nieuwe sociale media als Twitter en Facebook, SyriŽrs worden opgeroepen deel te nemen aan de dag van de woede, zoals die ook in Jemen wordt gehouden. Woede, omdat er geen politieke en economische hervormingen komen, er geen verbetering komt in de werkeloosheid en de uitzichtloosheid, vooral onder jongeren, die geen toekomst zien. Bovendien de woede over de oplopende voedselprijzen en de toenemende armoede. President en dictator Bashar Assad pakt met zijn gevreesde geheime dienst dagelijks tegenstanders van het regime op en laat ze zonder proces achter de tralies verdwijnen. Het leger is demonstratief op opzichtig bewapend in de straten van Damascus aanwezig om elke vorm van demonstratie gewelddadig te onderdrukken. Er zullen daar dan ook onmiddellijk doden vallen. Het regime van Assad heeft misdadige groepen in burgerkleding opdracht gegeven met alle middelen van geweld elke demonstratie te smoren in bloed, zo meldt Human Rights Watch. Men kan zich eenvoudig niet voorstellen dat deze Assad, opgeleid aan de Engelse universiteit, al zo lang en zo gewelddadig kan heersen over zijn volk, zonder enige vorm van gewetenswroeging. En dat geldt voor alle dictators in de islamitische wereld. Ook in Jemen is het al wekenlang onrustig; daar doen zich dezelfde protesten voor.

Wat is het profetische scenario als het gaat om de islamitische wereld en met name die landen rondom IsraŽl en in Noord-Afrika? Natuurlijk kunnen de opstanden van het volk makkelijk leiden tot extremistische islamitische dictaturen, erger dan nu. Dat gebeurde ook in Iran, na de opstand tegen de sjah in 1978/79. Maar profetisch gezien is ook te verwachten dat er een islam ontstaat met een menselijk gezicht en met een meer democratisch politiek bestel. Dat zou een grote stap voorwaarts zijn richting Europa. Er zijn politici in de moslimwereld die vooral Turkije als voorbeeldland zien. Islamitisch in meerderheid, scheiding van religie en politiek en met een democratisch gekozen regering. Het ligt voor de hand dat vooral islamitische jongeren dit als goede oplossing zien voor hun land. Dat kan ook steeds meer de politieke druk worden vanuit Amerika en Europa.

Daarenboven, Bijbels gezien, zullen de moslimlanden van het Midden-Oosten en de landen van Europa weer ťťn geheel gaan vormen in de eindtijd. Immers, het beeld van Nebukadnezar is ťťn beeld, gevormd door vier rijken, twee ten oosten van IsraŽl en twee ten westen. Het herstelde Romeinse rijk zal deze vier rijken omvatten. We hebben kortgeleden (2008) gezien dat er een nieuwe Unie van landen is gevormd: landen rond de Middellandse Zee. Dat zijn de Europese Unie en de moslimlanden rond de Middellandse Zee samen. Op papier is het allemaal al geregeld. Binnen Europa is dit mogelijk geworden door het Verdrag van Barcelona van begin jaren í90. We zien hierdoor de contouren van het oude Romeinse rijk in beeld komen en daarmee het zich aftekenen van de duidelijke profetische lijnen voor de eindtijd. In deze lijn ligt de verwachting dat de islam zich zal kleuren naar bijv. de Turkse islam, want daar ligt toekomst.

Deze landen samen, Europa en de moslimlanden, zullen zich tegen een gemeenschappelijke lastpost in hun midden keren, namelijk IsraŽl. Want hoe de islam ook zal verkleuren, de haat jegens IsraŽl zal blijven, want die haat is op hun profeet en hun boek, de koran, gebaseerd. Daarbij is het toenemende antisemitisme in Europa ook nog een Ďwelkomeí ontwikkeling. Alle lijnen van de profetie komen hier samen als het gaat om de eindstrijd tegen Gods land en Gods volk. Het werelddeel dat de zes miljoen heeft omgebracht, Europa, maakt zich nu op voor de volgende ronde, samen met de islamitische landen, die zich opmaken om zich bij Europa aan te sluiten.

Terwijl de meerderheid van de christenheid geestelijk slaapt en meer verwacht van de VN en het volkerenrecht dan, van Gods plan met IsraŽl in de eindtijd, dienen al Gods kinderen wakker en waakzaam te zijn en klaar te zijn voor de dingen die komen gaan. Jezus komt voor de Gemeente en... als het hun bang te moede wordt: als Koning van IsraŽl!

Toegevoegd: 19 maart 2011
Bron: Het zoeklicht nr.6, 87e jaargang.
Voor een abonnement op Het Zoeklicht, klik hier.



Print deze pagina
Terug