Wie brengt het Evangelie naar de Palestijnen?

Er is veel gaande in het christelijke wereldje als het gaat om een keuze tussen IsraŽl en de Palestijnen. De vraag rijst te meer: Wie of wat zijn nu eigenlijk Palestijnen? En een volgende vraag: Hoe kunnen we dit Ďvolkí in Bijbels perspectief plaatsen, ten aanzien van IsraŽl? De naam Palestina of Palestijnen is een uitvinding van keizer Hadrianus die na de opstand van Bar Kochba de Joden verdreef en en passant het land maar Palestina noemde, afgeleid naar de naam van IsraŽls grootste vijand door de geschiedenis heen, de Filistijnen. De term Palestijnen kreeg na 1948 weer een nieuwe inhoud doordat er veel Arabische vluchtelingen vanuit JordaniŽ westelijk van de Jordaan gingen wonen na het stichten van de staat IsraŽl. Het waren Arabieren die voornamelijk vanuit Irak, SyriŽ en JordaniŽ kwamen, mensen die geen werk hadden, rondzworven en overlast veroorzaakten in die landen en via via op de Westbank en later de Gazastrook terechtkwamen.

Hadden zij iets gemeen met de oude Filistijnen? Het antwoord is: Nee. Filistijnen vormden een zeevolk dat vanuit Kreta de strook langs de kust van IsraŽl bevolkte, het gebied dat wij vandaag de dag de Gazastrook noemen. Vanaf het vroege begin van de Bijbelse tijd waren de Filistijnen regelmatig in gevecht met IsraŽl. Het volk dat zich vandaag Palestijnen noemt, zijn Arabieren die zich vermengd hebben met andere volkeren, maar zij hebben de geuzennaam Palestijnen aangenomen.

Dat is gebeurd onder leiding van Jasser Arafat, zelf een Egyptenaar. Hij was voor het kiezen van de naam Palestina/Palestijnen om zodoende de afstand tot IsraŽl weer te geven.

Nu, vandaag de dag, zitten we met het gegeven dat er een staat IsraŽl is en dat in IsraŽl er gebieden zijn waar Palestijnen wonen. De Arabische wereld bemoeit zich niet of nauwelijks met de Palestijnen, maar ze worden gebruikt, of beter gezegd, misbruikt door de Arabieren om de wereld de Ďslechtheidí van IsraŽl te tonen. De enige echte steun die uit de Arabische wereld komt naar de Palestijnen zijn wapens en munitie om IsraŽl te blijven bestoken.

De Palestijnen hebben dus te maken met een aantal Ďgevechten en vijandení. Dat is het Westen, dat is IsraŽl en dat is het gevecht om erkenning in de Arabische wereld. Een beklagenswaardig volk.

Het is als het ware een verdoemd volk. Op de Westbank wonen ongeveer 2,5 miljoen Palestijnen en in de Gazastrook 1,5 miljoen. Een behoorlijke groep dus. Mensen wonen op en onder elkaar in bijvoorbeeld Gazastad. Ook op de Westelijke Jordaanoever woont men veelal dicht op elkaar in steden als Nabloes, Jenin en Tulkarem.

Veel wijken in Nabloes zijn voormalige vluchtelingenkampen. Balata en het Askarkamp zijn grote kampen waar respectievelijk 23.000 en 15.000 mensen wonen. Ook in Tulkarem wonen zoín 18.000 mensen in een voormalig vluchtelingenkamp en in Jenin ongeveer 17.000. In totaal zijn er op de Westelijke Jordaanoever twintig voormalige vluchtelingenkampen. In de Gazastrook zijn er ongeveer acht kampen waarvan het Jabalia kamp het grootste is met ongeveer 110.000 mensen.

Moeilijke en harde omstandigheden zijn een onderdeel van het leven daar. Er is grote werkeloosheid. Meer dan 40 procent van de bevolking heeft niet of nauwelijks een inkomen en geen uitzicht op enig werk. Al die aanwezige factoren vormen een goede voedingsbodem voor groeiend terrorisme. Landen als Iran maken daar gebruik van door de haat en de strijd ten aanzien van IsraŽl te vergroten door haatcampagnes en het leveren van wapens.

Wie zijn daar de dupe van?
Allereerst natuurlijk IsraŽl, die de gevolgen van dit alles moet ondergaan, maar zeker ook de Palestijnse bevolking zelf die door druk van buitenaf, maar ook door druk van binnenuit (Hamas, Fatah, PLO, Islamic Jihad en andere groepen) meegetrokken wordt in de strijd en de gevolgen daarvan. 80 procent van de bevolking moet de prijs bepalen van de daden en de politiek van 20 procent. De gebieden blijven gesloten vanwege dreiging en de werkeloosheid stijgt en daarmee de uitzichtloosheid.

De christelijke wereld
In ons gelovige wereldje wordt er veel gesproken over IsraŽl en de Palestijnen maar heel weinig Ďmetí. Iedereen heeft wel een mening. De ťťn is voor IsraŽl en dus tegen de Palestijnen en andersom. Denk maar eens over de commotie rond de zogenoemde Kairosdocumenten. Is dit een Bijbels uitgangspunt? Moet er een keuze gemaakt worden, of is er ook een andere weg? Wat zegt de Bijbel over de Palestijnen c.q. Filistijnen?

Toen het volk onder Jozua weer in Kanašn was gekomen kreeg het de opdracht om alle aanwezige volkeren te verdrijven. Dat heeft het slechts gedeeltelijk gedaan en in de tijd van de Rechters staakte het dit helemaal. IsraŽl ging over tot afgodendienst en liet de verovering van het land achterwege. Dan doet de Eeuwige een uitspraak (zie Richteren 2:20v.): "Omdat dit volk het verbond heeft geschonden, dat ik hun vaderen had opgelegd, en omdat zij niet geluisterd hebben naar Mijn stem, zal Ik ook geen van de volkeren voor hen uit wegdrijven om door hen IsraŽl op de proef te stellen, en te zien of zij al dan niet de weg van de Here zouden houden, door daarop te wandelen, zoals hun vaderen gedaan hebben." Dan worden o.a. de Filistijnen genoemd en de bewoners van de Libanon.

De Palestijnen die zich noemen met de naam van de Filistijnen, hebben zich vereenzelvigd met die oude Filistijnen. Zij zijn een mengvolk, een bastaardvolk. Zij wonen nog steeds in dat land om een proef te zijn voor IsraŽl. Hoe gaat het volk IsraŽl om met de Palestijnen en hoe gedraagt het volk zich t.a.v. hun Eeuwige God? Maar wat misschien veel belangrijker is, wie vertelt het Evangelie van hoop en vrede aan de Palestijnen? Wie waagt het er op om zich te begeven onder de Palestijnse bevolking? Dat zijn er niet veel, we hebben als Westerse christenen wel een oordeel over Palestijnen, maar we kunnen blijkbaar niet de liefde van de Here Jezus opbrengen om het Evangelie te brengen en de vijand lief te hebben!

Ik kom in mijn reizen op de Westbank en in de Gazastrook hoegenaamd geen christenen tegen die met liefdevolle passie daar werkzaam zijn, of het is al in Bethlehem en omgeving. Niet in Samaria en de Gazastrook. Beseffen we dan niet dat liefde de haat overwint? Dat oordelen alleen maar haat verscherpt? Beseffen we dan niet dat het Evangelie juist de sleutel is tot vrede, Salaam of Shalom, in die gebieden?

In Zacharia 9 staat een opmerkelijk profetie die nog nimmer een uitwerking heeft gehad. Daar spreekt de Here tot de profeet de volgende woorden: ďzie, de Here zal het veroveren, en zijn voormuur neerslaan in de zee, en zelf zal het met vuur worden verteerd. Askelon zal het zien en vrezen, ook Gaza en het zal hevig beven, en Ekron, omdat zijn verwachting zal beschaamd worden; dan zal de koning uit Gaza verdwijnen en Askelon zal onbewoond zijn. Dan zal er een bastaard volk in Asdod wonen, en Ik zal de trots van de Filistijnen uitroeien. [Asdod, Askelon, Ekron en Gaza zijn van oudsher Filistijnse steden: JB]. Ik zal hem het bloed uit de mond verwijderen en de gruwelen van tussen zijn tanden, en dan zal ook hij overblijven voor onze God, zodat hij zal zijn een stamhoofd in Juda, en Ekron als een Jebusiet."

Een 'bastaardvolk' wordt er genoemd, zijn dat de Palestijnen, een mengvolk dat zich getooid heeft met de naam van de Filistijnen? Een opmerkelijke profetie welke aangeeft dat de Here God zelf het hart van de Palestijnen/Filistijnen zal bewerken. Hij zal de haat uit hun weghalen en ze een stamhoofd maken in Juda! In sommige vertalingen staat dat zij Ďzullen inhuwen in Juda, of een mentor zijn í.

Dat beeld lijkt nog ver weg, maar ik ben er van overtuigd dat het Evangelie brengen aan Palestijnen daar een grote rol in zal spelen. Oproepen tot een of andere boycot zal zeker niet helpen, maar alleen de liefde van de Here Jezus kan een wenteling tot stand brengen. Wie durft de uitdaging aan?


Bron: christenenvoorisrael.nl
Toegevoegd: 8 april 2012
blog comments powered by Disqus


Print deze pagina
Terug