Vriendschapsrelatie Turkije-IsraŽl zwaar onder druk

Het is niet meer wat het geweest is met de vriendschappelijke relatie tussen Turkije en IsraŽl. Sinds de uitwisseling van ambassadeurs in 1992, bestonden er warme banden maar de Turken lijken hier vanwege andere belangen, een eind aan te willen maken. IsraŽl heeft jarenlang gewerkt aan een nauwe samenwerking met Turkije op politiek, economisch en militair gebied. De banden waren zelfs zo hecht dat er sprake was van een soort bondgenootschap. Maar sinds Recep Tayyip Erdogan (zie afbeelding) aan de macht is staat de ’vriendschap’ steeds meer onder druk. Hij beschuldigde IsraŽl van "staatsterrorisme" na aanleiding van de militaire operaties van het IsraŽlische leger in de Gazastrook en de liquidatie van de twee Hamasterroristen sjeik Yassin en Rantisi in april van dit jaar. Yassin was de man die vanuit zijn rolstoel de opdracht gaf tot het plegen van massamoorden op onschuldige IsraŽlische burgers en die kinderen als zelfmoordenaars de dood in joeg. Abdel Aziz Rantisi was ťťn van de oprichters van Hamas in 1987, en verantwoordelijk voor 455 terreuraanslagen waarbij 377 IsraŽli’s zijn vermoord. Daarnaast verloren tientallen Arabische kinderen het leven omdat ze door hem werden ingezet als menselijk schild. Erdogan reageerde op de liquidatie van de twee aartsterroristen alsof IsraŽl een paar heiligen had omgebracht.

Ook de handelsbetrekkingen zijn plotseling niet meer wat ze geweest zijn. De overeenkomst over de levering van 50 miljoen kubieke meter vers water aan IsraŽl kon volgens de Turkse leiders niet doorgaan vanwege "privatisering van de bronnen". In juni van dit jaar zijn alle EL AL-vluchten op Turkije gestaakt geweest vanwege onenigheid over de beveiliging. De Turken stonden niet langer toe dat IsraŽlische agenten opereerden op de Turkse vliegvelden. Bij het bezoek van premier Ariel Sharon aan Turkije weigerde Erdogan, zijn collega op het vliegveld welkom te heten. Ook weigerde hij Ehud Olmert, de IsraŽlische minister voor handel en industrie, niet voor een officieel bezoek aan zijn land uit te nodigen. Turkije is een favoriet vakantieland voor de IsraŽli’s want jaarlijks bezoeken 320.000 IsraŽlische toeristen dit land en dragen zo wezenlijk bij tot de inkomsten van de Turkse toeristenindustrie.

Turkije kiest steeds meer voor een goede verstandhouding met de Arabische dictaturen. Zo groeien de economische banden tussen Turkije en het dictatoriale bewind van Bashar al-Assad in SyriŽ.Het Iraanse nieuwsagentschap "Mehr" meldde recent dat de huidige houding van Turkije t.a.v. IsraŽl, de rest van de islamitische landen in de wereld met grote tevredenheid stemt. Daarnaast doen de Turkse leiders er alles aan om lid te worden Europese Unie. Om de anti-IsraŽl club in Brussel nog wat extra te paaien, heeft Erdogan IsraŽl opgeroepen zich te conformeren aan de plannen zoals omschreven in de Roadmap. ( De routekaart die moet leiden naar vernietiging van de Joods staat, FtH) Hij zei ook dat IsraŽl’s premier Ariel Sharon moet stoppen met het ‘vernietigen van alle positieve pogingen’ om vrede te brengen in het Midden-Oosten. De Europese Commissie ziet inmiddels geen obstakels meer voor een positief advies over de toetreding van Turkije tot de Europese Unie.

De kritiek op de politiek van IsraŽl’s premier is trouwens niet van de laatste maanden. Reeds in april 2002 liet de voormalige Turkse leider Bulent Ecevit, zich ook al in krachtige afkeurende termen uit over IsraŽl’s optreden tegen de Palestijnen. Hij beschuldigde IsraŽl ervan zowel Arafat als de ‘Palestijnse gebieden’ stap voor stap te willen vernietigen. "IsraŽl is voor het oog van de wereld bezig met het plegen van genocide" sprak hij. Het woord genocide heeft echter een andere betekenis dan Ecevit daaraan geeft. Er is sprake van genocide als een volk wordt uitgemoord alleen omdat ze tot een bepaalde groep of natie behoren. Genocide is wat de nazi’s met de joden hebben gedaan. Genocide is wat de Turken zelf hebben gedaan met de christelijke ArmeniŽrs, een heel volk/ras proberen uit te roeien, en wat ze recent nog hebben geprobeert met de in Turkije levende Koerden. De Armeense gemeenschappen bestaan al een paar duizend jaar en sinds koning Tiridates II (261-317) het christendom als staatsgodsdienst heeft ingevoerd, is het christendom door de eeuwen steeds meer verweven geraakt met het Armeense volksbestaan. Door toedoen van de Turken zijn in de 19e en 20ste eeuw ongeveer 1.900.000 ArmeniŽrs verdwenen. Met name in de jaren 1909, 1915 en 1920 zijn talloze ArmeniŽrs door de Turken in naam van hun god Allah vermoord. De manier waarop bijvoorbeeld kinderen om het leven zijn gebracht, zijn te gruwelijk om te noemen. Het sparen van levens van deze ‘ongelovige Armeense afgodendienaars’ zoals ze werden genoemd, werd gezien als in strijd met de regels van de jihad en daarom werden ze gewetensvol op barbaarse wijze omgebracht. In de grote Turkse steden vielen meer dan 150.000 Armeense slachtoffers. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deporteerden de Turken het grootste deel van de in Turkije woonachtige ArmeniŽrs naar andere landen van het Nabije Oosten, waarbij meer dan een miljoen slachtoffers vielen. Daarnaast staan de Turken bekend om hun eeuwenlange plundertochten waarbij zonder mededogen de opdrachten uit de Koran werden uitgevoerd om ‘ongelovigen’ die niet wensten te buigen voor hun god Allah, uit te roeien.

De profeet EzechiŽl spreekt van het huis van Togarma (EzechiŽl 38:6) als ťťn van de vele volken die samen met Gog zullen optrekken naar de bergen van IsraŽl om daar vervolgens op een verschrikkelijke manier aan hun einde te komen. Togarma is in de Bijbel een nazaat van Jafeth, een van de drie zonen van Noach, die in de kustlanden is terechtgekomen. Volgens de Joodse geschiedschrijver Flavius Josephus heeft dat betrekking op FrygiŽ en dit land bevond zich binnen de grenzen van Turkije. Lange tijd hield men het voor onmogelijk dat de Turken deel zouden kunnen uitmaken van de vele koningen in Gog's’coalitie. Maar gezien de sterk bekoelde relatie tussen Turkije en IsraŽl is dat plotseling niet zo vreemd meer. Ook in dit geval is het opmerkelijk te zien hoe de Bijbelse profetieŽn hun voltooiing naderen. In het kader hiervan is het logisch dat de relatie tussen IsraŽl en Turkije niet kan voortbestaan. Bovendien vertegenwoordigt de islam satan’s macht, terwijl het Jodendom een bewijs voor het bestaan van de God van IsraŽl is en dat gaat nu eenmaal niet samen.



Toegevoegd: 24 september 2004
Uit de nieuwsbrief van: Franklin Ter Horst Studies



Print deze pagina
Terug