De val

Ir. B.J. (Bas) van der Vlies In de nacht van 19 op 20 februari viel het kabinet Balkenende IV, omdat de partijen het niet eens konden worden over verlenging van de missie in Uruzgan. Ook was het vertrouwen tussen de coalitiepartners weg. De SGP-fractie heeft kritisch gereageerd op de val van het kabinet. Het betekent bovendien dat partijleider Bas van der Vlies eerder dan gepland moet vertrekken. In een verklaring liet de SGP zaterdagochtend vroeg weten ,,de gang van zaken van de afgelopen weken en dagen beschamend'' te vinden. ,,Het lijkt er veel op dat het kabinet is gesneuveld als gevolg van diep wantrouwen en politiek avonturisme.'' De schade is volgens de SGP enorm. ,,Gezag en geloofwaardigheid zijn de allergrootste verliezers. Eerst en vooral slaat dat neer op het kabinet en de hoofdrolspelers zelf, maar in feite zal heel politiek Den Haag hier de wrange vruchten van plukken.'' In het bijzonder SGP-leider Bas van der Vlies plukt deze wrange vruchten. Hij heeft namelijk aangekondigd zich niet beschikbaar te stellen voor de SGP-lijst, bij de volgende verkiezingen. Die stonden gepland voor 2011, maar zullen nu vermoedelijk in juni dit jaar worden gehouden. Hij zal de Kamer dus vroeger dan gepland moeten verlaten.

Een dag voor de val kwam van der Vlies bijzonder sterk naar voren in het Tweede Kamerdebat over een afgeleid vormaspect van de eventuele verlenging van de Nederlandse militaire aanwezigheid in Afghanistan. Bijna een miljoen mensen hebben donderdagavond dat debat gevolgd. Het is een kijkcijfer waarvoor menige tv-producent graag zou tekenen. Dat grote aantal kijkers is opvallend. In de eerste plaats, omdat het debat niet via een van de reguliere tv-zenders, maar alleen via het digitale themakanaal Politiek 24 of de site van de Tweede Kamer te volgen was. Maar ook omdat het inhoudelijk eigenlijk nauwelijks ergens over ging en zeker niet over een zaak van landsbelang. In dat geval zou men zich zo'n hoge kijkdichtheid kunnen voorstellen.

Maar nu was feitelijk alleen een nieuwe eruptie van partijpolitieke ruis tussen de twee grootste regeringspartijen onderwerp van 'debat'. Niet dat dit geen 'spannende televisie' opleverde, maar dan vooral als vorm van entertainment: het spel van mensen die het elkaar verbaal moeilijk maakten en elkaar vliegen probeerden af te vangen. Op een enkele uitzondering na.

Een van die momenten waarop het steekspel even het niveau van verstrooiing oversteeg, was toen Kamernestor Bas van der Vlies met oprechte, dus niet gespeelde, verontwaardiging opriep ten minste enige stijl in de bejegening van elkaar in acht te nemen. Dat gebeurde na een stuitend toneelstukje van Rita Verdonk (TON) die, als stond zij achter de eerste de beste viskraam, met schrille stem vicepremier Wouter Bos had uitgemaakt voor een bedorven soort van de etenswaar die daar verkocht pleegt te worden.

De mediacratie (vrij vertaald: de beheersing door de media, met name de tv) waartoe ons politieke bestel veelszins is verworden, corrumpeert gemakkelijk het optreden van volksvertegenwoordigers. Zeker wanneer zij het denken te moeten hebben van dat deel van het electoraat dat grote woorden en geschreeuw kracht van argument toekent. Maar de quasistraatvechterij van Verdonk sloeg werkelijk alles. De volgende fase is dat men op de vuist gaat, zoals dat in de parlementen van minder beschaafde landen dan het Koninkrijk der Nederlanden soms het geval is. Even leek het er overigens op alsof zij Bos fysiek wilde aanvliegen.

Politici als straatvechters, maar ook inhoudsloze debatten als die van deze week dragen niet bij tot het dichten van de beruchte kloof tussen burger en politiek. Maar dan moet de regering het parlement daar ook geen aanleiding toe bieden. Daarom treffen ook Wouter Bos en zijn PvdA blaam. Het leek het erop dat vooral eigenmachtig en regentesk optreden van Verhagen bij de NAVO Bos tot zijn halsstarrigheid hebben uitgedaagd. Maar hoe begrijpelijk zijn irritatie daarover ook mocht zijn, in een crisistijd als deze het landsbelang onderwerpen aan partijbelang getuigt al evenmin van waardig staatsmanschap.

En nu het kabinet is gevallen over de kwestie Uruzgan, zullen we in korte tijd twee keer naar de stembus moeten. Eerst op 3 maart voor de gemeenteraadsverkiezingen en wellicht in juni voor een nieuwe Tweede Kamer. Laten we onze gebeden vermenigvuldigen en de Here vragen Zich over ons land te ontfermen en de uitslagen zo te leiden dat het tot zegen zal zijn. De Bijbel wijst ons de weg om te bidden voor allen die over ons zijn gesteld. 1 Timotheus 2:1 roept ons immers op tot voorbede, smeking en gebed voor koningen en hooggeplaatsten. Laten we bidden dat de Here hun wijsheid geeft. En dat mogen we ook wel bidden voor onze koningin, die de komende dagen adviezen zal inwinnen en aan moet geven wat er nu verder moet gebeuren.

Bronnen: www.nd.nl, 20 feb. 2010; www.nd.nl, 20 feb. 2010; www.dirkvangenderen.nl, 20 feb. 2010.
Toegevoegd: 21 februari 2010



Print deze pagina
Terug