DaniŽl's Vredesverdrag

"Eťn van de eerste verleidingen na 11 september is om terrorisme te verbinden met culturele en religieuze richtingen, en zodoende een deel van de mensheid tegen het andere deel op te zetten.", zo begon de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Ismail Cem de laatste Arabisch-Europese conferentie. Cem wekte de suggestie dat het probleem was dat de Westerse landen terrorisme in verband brachten met Arabieren en de Islam.

De Islamitische landen drongen er bij de Europeanen op aan een meer actievere rol op zich te nemen in het IsraŽlisch-Palestijnse conflict. Daarbij liep Iran voorop en zei dat Europa "een veel grotere rol kan en moet spelen" in het oplossen van de problemen in de regio en in het stoppen van de "wrede en ongeprovoceerde" IsraŽlische aanvallen tegen de Palestijnen.

Europa wilde daarop maar al te graag hun plan ten beste geven om de 4000-jarige oorlog tussen de twee zonen van Abraham op te lossen. Het Europese plan is simpel, aldus de Europese ministers van Buitenlandse Zaken. Het creŽren van een Palestijnse staat moet het uitgangspunt worden van een onderhandelingsproces. De Palestijnen zouden verkiezingen houden, een staat zou worden uitgeroepen, erkent door IsraŽl en toegelaten tot de Verenigde Naties. Daarna zouden de onderhandelingen voor afspraken binnen het Midden-Oosten volgen.

Afspraken? Als dit het uitgangspunt is, wat valt er dan nog af te spreken? De Spaanse minister van Buitenlandse Zaken Josep Pique zei dat de details over de precieze grenzen van de Palestijnse staat later ontwikkeld zouden worden op de volgende bijeenkomst. De Europese chef Beveiliging Javier Solana zei dat er geen vrede in het Midden-Oosten zou komen zonder dat "politiek weer in het middelpunt kwam te staan", in plaats van terreur.

Het Europese plan voor vrede omvat in grote lijnen:
  1. IsraŽl trekt zich terug naar de posities die ze innamen voor september 2000, voor het begin van de intifada.
  2. IsraŽl en de Palestijnse staat tekenen een vredesovereenkomst.
  3. Opheffing van het reisverbod voor Palestijnen naar IsraŽlisch grondgebied.
Met andere woorden, het enige dat nodig is voor vrede in het Midden-Oosten is dat IsraŽl zich onvoorwaardelijk overgeeft en vertrouwt op Europa voor haar veiligheid. Een simpel plan!

Dit plan zou onacceptabel zijn voor IsraŽl, was het niet dat het alternatief een alles omvattende oorlog zou zijn. Het is dus niet ondenkbaar dat IsraŽl zal instemmen met soortgelijke voorwaarden.

De profeet DaniŽl voorspelde 2500 jaar geleden een politieke stuwkracht die zich zou ontwikkelen in de laatste dagen. Al in de 6e eeuw voor Christus schreef hij dat er een IsraŽlische staat zou bestaan. Zo'n staat bestond niet vanaf de dagen dat DaniŽl leefde tot aan 15 mei 1948. DaniŽl voorzag dat IsraŽl in oorlog zou zijn met de omringende landen. DaniŽl voorzag ook de opkomst, ondergang en het herstel van het oude Romeinse Rijk. DaniŽl spreekt over een prins van dat herstelde Romeinse Rijk die een 7-jarig verdrag bekrachtigt tussen IsraŽl en "velen".

Toevalligerwijs bestaat er nu een 7-jarige Oslo Overeenkomst die bevestigd zou moeten worden. Of dit nou wel of niet de overeenkomst is waar DaniŽl het over heeft, het zou er minstens aan vooraf kunnen gaan. Het Midden-Oosten barst bijna uit in een allesomvattende oorlog en de Europese Unie brengt een plan aan het voetlicht dat, indien men het zou accepteren, het herstelde Rome in het hart van het Midden-Oosten vredesproblematiek plaatst.

Dit allemaal is duizenden jaren van tevoren al voorzegt. En dit dreigt allemaal in ťťn generatie uit te komen! DaniŽl heeft gezegd dat een prins uit dat herstelde Romeinse Rijk een verdrag zou bekrachtigen die de veiligheid van IsraŽl zou garanderen. Zou het dan toeval zijn dat huidige ontwikkelingen juist dezelfde machten op zo'n zelfde verdrag aansturen? Zou het toeval zijn?


door RPM
23 februari 2002

Terug
Print deze pagina